รถยุโรปคันหรูแล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมืองด้วยความเร็วที่แทบจะเบรกไม่ทัน เครื่องยนต์ดับลงแล้ว แต่เจ้าของรถกลับยังคงนั่งนิ่งกำพวงมาลัยแน่นอยู่ในรถ
มาร์ตินปล่อยให้น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้มอย่างไม่อายใครอีกต่อไป คำว่าอดีต และแววตาที่ว่างเปล่าของพลอยชมพูยังคงฉายชัดอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมาราวกับแผ่นเสียงตกร่อง ความเจ็บปวดที่ถูกทิ้งอย่างไร้เยื่อใยมันรุนแรงเสียจนเขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออก
ชายหนุ่มทุบพวงมาลัยรถระบายความอัดอั้นจนเจ็บมือไปหมด ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหาเพื่อนสนิทที่สุดอย่าง แทนไทนั่นเอง
เออ ว่าไงมึง จัดการเรื่องน้องพลอยเรียบร้อยเเล้วหรอ ...
"ไอ้แทน..."
มาร์ตินกรอกเสียงสั่นพร่าและแหบพร่าลงไป แทรกขึ้นมาก่อนที่ปลายสายจะพูดจบ "มึงตามไอ้เอฟกับไอ้เบียร์มาหากูที่ห้องหน่อย..."
(เสียงมึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ย ร้องไห้เหรอวะ? แล้วเกิดอะไรขึ้น น้องพลอยล่ะ!) แทนไทถ
