ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน ณ ลานเกียร์ใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ มาร์ตินที่เพิ่งกลับมาจากการแอบตามพลอยชมพู กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่ที่โต๊ะประจำกลุ่ม ทันใดนั้นเอฟก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาหาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกปนโกรธจัด
"ไอ้มาร์ตินมึงฟังที่กูจะพูดให้ดีนะเว้ย"
เอฟตบโต๊ะดังปังจนเพื่อนคนอื่นสะดุ้ง
"เมื่อกี้กูเดินไปเข้าห้องน้ำหลังตึกตึกเรียนรวม กูบังเอิญเจอไอ้คินกับแก๊งเพื่อนมันยืนสูบบุหรี่คุยกันอยู่..."
"ไอ้คินทำไม มึงได้ยินอะไรมาเล่ากูมาดิ้"
มาร์ตินผุดลุกขึ้นยืนทันที สัญชาตญาณความระแวงพุ่งสูงปรี๊ด
"กูได้ยินพวกมันคุยกันเรื่องน้องพลอย!" เอฟหอบหายใจก่อนจะรีบเล่าต่อ
"ไอ้คินมันกำลังอวดเพื่อนมันว่า วันศุกร์นี้มันนัดน้องพลอยไปดื่มที่ผับเฮียตั้มได้แล้ว แถมมันยังกำชับเพื่อนมันด้วยว่าให้เตรียมของเอาไว้ให้ดี งานนี้มันบอกว่ามันจะไม่ยอมพลาดของเเรร์คณะบัญชีเด็ดขาด"
คำว่าของในพจนานุกรมของพวกแก๊งนักล่าแต้ม ไม่ได้หมายถึงของขวัญเซอร์ไพรส์อะไรทั้งนั้น แต่มันหมายถึงยาเสียสาวที่พวกมันมักจะใช้เป็นเครื่องมือในการจัดการเหยื่อ
"ไอ้พวกระยำเอ๊ย"
มาร์ตินสบถลั่นด้วยความโกรธแค้นจนเลือดขึ้นหน้า ฝ่ามือหนากวาดหนังสือและชีทเรียนบนโต๊ะลงไปกองกับพื้นจนหมด เส้นเลือดที่ขมับและลำคอปูดโปนอย่างน่ากลัว เขาเดาไว้ไม่มีผิดว่าไอ้คินมันต้องมีแผนการชั่วร้ายซ่อนอยู่ และการที่มันชวนพลอยชมพูไปในสถานที่อโคจรแบบนั้น ก็เพื่อจะลงมือทำเรื่องเลวทรามกับเธอ
"มึงใจเย็นก่อนไอ้มาร์ติน โวยวายไปตอนนี้ก็แก้ปัญหาอะไรไม่ได้"
แทนไทรีบเข้ามาจับไหล่เพื่อนเพื่อดึงสติ
"แล้วนี่มึงจะเอายังไง น้องพลอยตกลงไปกับมันแล้วใช่ไหม"
"กูไม่มีวันยอมให้ไอ้เหี้ยนั่นแตะต้องพลอยเด็ดขาด"
มาร์ตินกัดฟันกรอด นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ไปด้วยรังสีอำมหิต "มึงบอกว่าผับเฮียตั้มใช่ไหมไอ้เอฟ..."
"เดี๋ยวๆ เฮียตั้ม..."
เบียร์งที่นั่งฟังอยู่เงียบๆ ขมวดคิ้วก่อนจะโพล่งขึ้นมา "เฮียตั้มเจ้าของผับ Z Bar น่ะเหรอวะ? เชี่ย... นั่นมันผับของพี่ชายกูนี่หว่า"
ประโยคของเบียร์ทำเอามาร์ตินชะงักไปเล็กน้อย ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะเหยียดยิ้มเย็นเยียบออกมา มันเป็นรอยยิ้มที่ดูน่ากลัวจนเพื่อนในกลุ่มยังรู้สึกขนลุก โชคชะตาคงเข้าข้างเขาแล้วจริงๆ ที่สถานที่ก่อเหตุของพวกมัน ดันเป็นถิ่นของคนกันเอง
"ดี..."
น้ำเสียงของมาร์ตินกดต่ำและเยือกเย็น
"ไอ้เบียร์ มึงโทรไปบอกเฮียตั้มเลยนะ ว่าวันศุกร์นี้ขอจองโต๊ะวีไอพี โซนที่มองเห็นชั้นล่างได้ชัดเจนที่สุด"
"มึงจะไปที่นั่นเหรอวะ?"
เบียร์ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ
"เออดิ !! พวกมึงทุกคนเคลียร์คิววันศุกร์นี้ให้ว่าง เราจะไปกินเหล้าที่ผับพี่ชายมึงกันกูเลี้ยงเอง"
มาร์ตินกวาดสายตามองเพื่อนสนิททีละคนด้วยความมุ่งมั่น
"ถ้าไอ้คินมันคิดจะเล่นสกปรกกับผู้หญิงของกูกูก็จะไปขัดขวาง และลากไส้สันดานเลวๆ ของมันออกมาแฉกลางผับนั่นแหละ กูจะเอาให้มันไม่มีที่ยืนในมหาลัยนี้เลยคอยดูสิ"