สองวันต่อมา อาการไข้หวัดของพลอยชมพูทุเลาลงจนกลับมาเป็นปกติ หญิงสาวฝืนความว้าวุ่นใจเรื่องยาคุมฉุกเฉินเอาไว้เบื้องลึกสุดของหัวใจ แล้วกลับมาใช้ชีวิตนักศึกษาตามปกติ วันนี้เธอมีเรียนที่ตึกคณะบัญชีในช่วงเช้า หลังจากเลิกคลาส พลอยชมพู โดนัท และข้าวหอม ก็เดินลงมาหาที่นั่งพักใต้ถุนตึก
แต่ยังไม่ทันที่พวกเธอจะได้วางกระเป๋า ร่างสูงโปร่งของใครบางคนที่พลอยชมพูไม่อยากเจอที่สุดก็ปรากฏตัวขึ้นขวางทางเสียก่อน
"น้องพลอย"
เสียงคินในชุดนักศึกษาเนี้ยบกริบรีบสาวเท้าเข้ามาหาด้วยใบหน้าตื่นตระหนกและดูเป็นห่วงเป็นใยอย่างสุดซึ้ง รอยฟกช้ำที่มุมปากและโหนกแก้มจากฝีมือของมาร์ตินเมื่อคืนวันศุกร์ยังคงทิ้งร่องรอยเอาไว้ให้เห็นชัดเจน
พลอยชมพูชะงักฝีเท้า ดวงตากลมโตที่เคยส่งยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและขยะแขยงจนปิดไม่มิด มือเล็กกำสายสะพายกระเป๋าแน่น
"พี่คินมีธุระอะไรกับพลอยไม่ทราบคะ"
หญิงสาวถามเส
