Öpüşmemiz giderek alevlenirken Yoon’un belimdeki elleri asla sabit durmuyor ve dolaştığı yerleri alev alev yakıyordu.
Tüm bunların rüya olduğunu düşünen bir yanım vardı evet; ve ben bu rüyanın bitmesinden deli gibi korktuğum için gözlerimi açmaya cesaret edemiyordum.
Yoon’un yönlendirmesi ile geriye doğru birkaç adım attık. Dudaklarımız hala ayrılmamıştı, asla ayrılmaya da niyetleri yoktu. Belime sıkıca sardığı ellerinden birini çekerken duyduğum gürültü ile gözlerim şaşkınca aralandı ve geri çekilip merakla sesin kaynağına baktım. Çalışma masasının üzerinde ne var ne yoksa tek eli ile yere iten Yoon hızlı bir hareketle belimden kavrayarak beni masanın üzerine oturttu. Asla bakışları gözlerimden ayrılmıyordu.
Kalbimin atışları göğüs kafesimi çok zorluyordu. Daracık bir kafeste hapsolmu
