Parmağımdaki yüzüğe baktıkça yüzümdeki gülümseme genişliyordu. Dudaklarımı birbirine bastırırken aklıma birden anılar doldu. Kapısına ilk gittiğim gün aklıma düştü. Dağınık saçları ve vücudunu kaplayan dövmeleri nedeniyle bir dedektiften çok çok uzak olan görüntüsünü araba hırsızına benzettiğim güne gittim. Huysuzlukları aklıma düştü. Bana yaptırdığı tonlarca angarya iş, beni vazgeçirmek uğruna verdiği savaş. Önceden bunlar beni deli ediyorken şimdi ise sadece gülümsetiyordu. Onun gibi bir adamın evlilik yoluna girmesi tüm dünya için oldukça anormal bir durumdu. Ama o yaptı. Aslına bakılırsa asla değişmedi yalnızca kalbinin kapısını araladı. Etrafına ördüğü o sağlam duvarları yıkmadı hale çok huysuzdu ama bana karşı değildi. O duvarlar sadece benim için kalkmıştı. Etrafında ki insanlar tar
