22. Chapter
FRENZY POV
“Huwag mong isipin na mababang uri ka ng babae, madumi, nakakadiri. Dahil biktima ka lang, Huwag mong sisihin ang sarili mo, Sige, ipapakalimot ko sa’yo ang ganyang nararamdaman mo.”
Gusto kong maiyak nang sinabi ni Ninong iyon. Sa paningin niya ay hindi ako marumi, hindi ako nakakadiri. Isa lang akong biktima. Kaya ipinagkakatiwala ko na lahat kay Ninong ang lahat sa akin. Kung ang pag angkin sa akin ni Ninong ang paraan para makalimot sa gabi na yun, hahayaan ko na si Ninong.
Nang hiniga niya ako sa papag at niyakap ng mahigpit, nakaramdam ako ng konting kaba. Kaya ginantihan ko rin ang yakap niya. Napapikit na lang ako habang dinadama ang kanyang halik at ang buo niyang katawan na nagbigay sa akin ng kakaibang init.
Naramdaman ko na ang alaga niya na nakat
