chapter 13
1126 Words
hindi ako pumasok ng ilang araw para lang hindi kami mag kita ni dylan at devon umiiwas ako sa kanila dalawa dahil naguguluhan ako kung sino sa kanila pinakasalan ko lalo wala na ang bukal sakin na warak ni dylan. hindi pa ako sure kung si dylan ba or devon katalik ko. kahit na sabihin niya na siya si dylan ay hindi ko maalis sa isipan ko pangyayari
tinignan ko cellphone ko na madami ng massage galing kila mommy ilang araw ko rin kase pinatay yung cell phone ko dahil gusto ko mapag isa, pag katapos kase ng mainit namin na pag tatagpo ni dylan ay umalis ako pumunta ako sa townhouse sa batangas na dapat ay ibebenta ko hindi na tuloy dahil nag tatago ako.
" Ma'am nakaready na po yung breakfast niyo po " sabi ni manang inda. si manang inda ay mahigit 5 years na rin nag trabaho sakin siya naging care taker ng bahay nato mabait si manang kaya malaki pasweldo ko dahil nag aaral din anak niya si joseph siguro mga 7 years old na menopausal baby daw niya si Joseph may iba anak namn si manang inda at mang nestor kaso may sarili pamilya na kaya si joseph na lang kasama nila kahit seven palang si Joseph ay pinag iipunan na nila si Joseph ng pang tuition sa collage para daw ay hindi sila mahirapan lalo matanda na sila nag patulong din sila sakin na ilagay kalahati sahod nila sa bangko.
" sge po manang sunod na po ako, salamat po " nakangiti ko sabi.
Dylan ( POV )
nakaupo ako sa sahig habang tinutungga ko alak na hawak ko nag kasunod sunod kase problema ko dumagdag pa asawa ko na ilang araw na nawawala hindi ko siya mahanap mahigit one week na rin siya nawawala. narinig ko pabukas pintuan nakita pumasok si leo
"nakita mo na ba siya? " tanong ko kay leo
" boss hindi namin siya makita halos lahat ng cctv na pwede niya ay burado na po "
" ano ibig mo sabihin! " pasigaw ko sabi.
" hmm boss may pumunta daw dun nung isang araw hinahanap din daw po footage " mahina sabi ni leo.
" bwisit !! " sobra inis ko ay nabato ko hawak ko bote nakita ko si leo nadahan dahan umalis dahil alam niya galit na ako.
Yuri ( POV )
mabilis ko na ubos pag kain ko tumayo agad ako at nag lakad papunta kusina bubuksan ko pa lang ref ay narinig ko malakas sigaw ni manang inda mabilis ako nag lakad papunta sa labas hindi pa ako nakalabas ng bahay ay narinig ko malakas boses ni manang inda.
" sir pasensya na po hindi ko po alam kung sino hinahanap niyo rito wala po akoi kilala yuri "
" nasan ba amo mo huh? tawagin mo at may sasabihin ako! " sigaw ng lalaki kay manang narinig ko kalabog sa gate.pag labas ko ay nakita ko si dylan nagulat ako ng makita ko siya nakita ko pinipilit niya pumasok kaso pinipilit din manang isarado ng gate kaya hindi siya makapasok nakikita ko nahihirapan si manang kaya nag salita na ako
" manang inda papasukin niyo na po siya " mahinhin ko sabi kay manang
" pero ma'am ..." mag sasalita pa sana si manang ay nag salita na ako.
" manang ok lang po " sabi ko kay manang dahan dahan naman binuksan ni manang gate kahit wala hindi bukal sa loob niya lumapit ako kay dylan
" manang iwan niyo po muna kami " agad naman umalis si manang
" ano kailangan mo dylan? " tanong ko sa kanya nakita ko pag ngisi niya.
" umuwi ka na satin " seryoso sabi niya
" wala na ako balak bumalik mag annul na lang tayo dylan " seryoso ko sabi.
" pwede rin makipag annul ka para masolo na kita " nag taka ako sa sinabi ni dylan.
" ano ibig mo sabihin dylan? " nag tataka tanong ko dahan dahan ako umatras
" hindi mo ba ako nakikilala? lagi tayo mag kasama sa bahay pero hindi mo ako makilala " sabi niya nag lakad siya palapit sakin kaya umatras ako.
" devon? ano ginagawa mo rito? " kinakabahan ko sabi kay devon mag kamukha mag kamukha sila ni dylan hindi ko alam ano ba dapat ko gawin dahil litong lito na ako na gulat ako ng hawakan niya kamay ko
"wala lang kinakamusta lang yung asawa kapatid ko nakasama ko " nakangisi niya sabi.
" devon bitawan mo ako! " sabi ko kay devon nag pumiglas ako ng hinigpitan niya pag hawak sa kamay ko
" sasama kita sa tawitawi " seryoso niya sabi nagulat ako ng buhatin niya ako parang sako napasigaw ako sa sobra gulat.
" ahh manang tulong manang tulong! " sigaw ko halos kaba at takot nag hahalo sakin. ng makalabas kami sa gate ay nakita ko si manang patakbo palapit samin pag bukas ng pintuan ng kotse ay agad niya ako pinasok sa loob agad rin niya sinara pintuan ng kotse dali dali nag lakad si devon papaunta driver seat pinipilit ko buksan pintuan ayaw bumukas nakita ko si manang na pilit din bunubuksan pintuan hanggang sa umandar na sasakayan na paurong konti si manang habang hinahampas niya pintuan kotse habang pabilis pabilis pag andar kotse nakita humahabol parin si manang habang umiiyak na pa iyak na rin ako.
" devon san mo ba ako dadalhin! " sigaw ko hinampas ko siya sa braso malakas.
" sge tuloy mo pag hampas sakin para mabangga tayo " nakangisi sabi ni devon tumigil ako sa pag hampas. naramdaman ko luha ko tumulo tumingin sakin si devon pero hindi ko na siya pinansin pa.
dylan ( POV )
nakaupo ako habang nakatutok mata ko sa laptop halos lahat ng kailangan ko tapusin ay natapos ko na inaayos ko na lang gusot ni devon na muntik na makapatay nung isang araw sa bar. hindi ko man gusto tulungan ay image ng pamilya namin masisira.
" brrrrrrring brrrrrrring brrrrrrring " agad ko kinuha phone ko.
" ano balita leo? " tanong ko kay leo.
" sino naman tinutukoy mo leo? wla namn iba mag hahanap sa asawa ko kundi ako lang! " pa sigaw ko sabi
" Sir devon pumunta na dito sa townhouse ng asawa mo sir umiiyak ng katulong niya sabi kidnap daw ..." hindi pa natatapos sinasabi ni leo ay binato ko na cellphone ko sa sobra galit. ano nama kaya gusto ni devon halos lahat problema ay siya nag bibigay sakin pati asawa ko ay sinama pa niya.
" fuckkkk! " malakas na sigaw ko hindi ko mapigilan magwala sa inis napaupo na lang ako sa office chair ko habang dumudugo kamay ko.
- Writer
