Our Story Stopped at Chapter 10

Chapter 1: WEDDING DAY

Xiatros POV

Kasalukuyan akong nasa beach wedding event kung saan ako ang best man ng mismong groom. Matalik na kaibigan ko ang ikakasal kaya naman kahit maraming gagawin sa kompanya ay hindi ako nag-alinlangan na umattend dito.

Sa mismong resort na rin ako nagbihis para raw hindi sayang ang oras. Mga 2:00 rin ng hapon ay nasa mismong event area na ako, Magsisimula ang kasal bandang 4:00 pm para sakto sa paglubog ng araw, mas romantic, at mas cinematic daw tingnan.

Nasa loob ako ng groom's room at kapansin-pansin ang biglang pagngiti ng aking kaibigan na ikakasal habang inaayusan ito. Parehas kaming nakaharap sa salamin kaya kitang-kita ko ang mga pinaggagawa n'ya.

"Are you okay, Sebastian? You're laughing all of a sudden. May saltik ka ba?" Seryoso kong tanong habang nakakunot-noo.

Pansin ko rin ang pagtawa ng make-up artist na nag-aayos sa'min sa sinabi ko.

"Basag trip ka naman e no, hindi ba puwedeng masaya ako kasi ikakasal na itong kaibigan mo?"

"Huh? You're happy? When you get married, Paano na 'yong mga babae mo?" Pang-aasar ko sa kanya.

PERO SA TOTOO LANG, LOYAL TALAGA ITONG KAIBIGAN KO SA KASINTAHAN NITO NA MAGIGING MISIS NA N'YA.

"Ay loko ka! baka maniwala sila sa mga sinasabi mo" Natatawang aniya. Pagkatapos ay humarap siya sa mga kasama namin sa loob. "Pasensya na po kayo sa kaibigan kong 'yan. Kulang kasi 'yan sa pagmamahal. Hindi pa kasi nakararanas na MAGKA-GIRLFRIEND" Ani nito sa mga kasama namin sa loob.

Agad namang na puno ng tawanan ang buong silid kasi ang lakas ng pagkakasabi n'ya.

"Aray ko naman, personal na yan ha" ani ko rito habang may paghawak pa sa dibdib

"But honestly, can you believe how fast time flies? It’s already been 8 years. Hindi ko aakalain na nalampasan n'yo na pala ang seven—years itch sa isang relationship" I said seriously while smiling softly. "And It feels like just yesterday… we were teasing you about having a crush on her, and now today, you're getting married to her."

Napangiti siya sa sinabi ko at bahagyang yumuko, tila nahihiya ito.

"I still remember back then," I added, laughing softly. "In college, during our P.E. class, she wasn't your girlfriend yet at that time. You to tell her 'Spread your arms' in an annoyed voice because she wasn’t listening. Then later that night, you’d tell her, 'Spread your legs, babe,' in a seductive tone."

"Grabe no, from spread you arms to spread your legs ang atake". Dagdag ko pa habang hinawi ang dalawang kamay ko sa magkabilang direksyon.

Hiyang-hiya si Sebastian sa sinabi ko. Samantalang, mas lalong humagalpak kinatatawa ang mga tao na nasa groom's room mula sa sinabi kong 'yon.

"Ah ganon" Ani ni Sebastian. "Pero, hanggang kailan mo pala gagamitin 'yong Fleshlight mo na nasa cabinet mo, Xiatros?" Tanong nito ng may pang-aasar

Pansin kong nag-isip ang mga nakarinig sa loob kung anong bagay na sinabi ni Sebastian.

"Fleshlight? Kung hindi ako nagkakamali s*x toy 'yon di ba? 'yon ang ginagamit ng mga lalake kapag inheat sila?" Ani no'ng bakla na make-up artist ni Sebastian.

"Ay oo sis, tama ka nga! Nakita ko na yan sa Black App shop!. At alam mo ba sis, nakakagulat ang mga reviews, may mga etits na nakapasok sa s*x toy!" Sabi naman nong bakla na make-up artist na nag-aayos sa akin.

"Ikaw ha Sir! Mahilig ka pala sa s*x toy!" Dagdag n'ya pa.

Dahil sa sinabi nilang 'yon, mas lalong lumakas ang tawanan sa loob ng groom's room.

"Xiatros, baka malaman ko na lang nasa reviews na sa Black App Shop 'yang titi mo" sabi nya habang patuloy siya sa pagtawa.

I looked at him with deadly eyes. Matapos na 'yon, pansin kong tumahimik ito sa pagtawa at saka ako nagsalita.

"What are you talking about, a Fleshlight!? I don’t have that!" Mahiya-hiya kong ani at pansin ko rin ang pag-init ng aking mukha at tainga sa kahihiyan.

"Ano ka ba, Xiatros, tayo-tayo lang ang nandito, tayo-tayo lang din ang makakaalam. Umamin kana!".

Dahil sa mga trip n'yang mga sinasabi, sinabayan ko 'yon.

" ah! Sa pagkakaalam ko ikaw ang nagmamay-ari no'n. Kinausap mo pa nga ako no'ng last year kung puwede kang matulog sa condo ko habang nasa out-of- town ako. Nalimutan mo pa lang dalhin 'yon pauwi?"

I crossed my arms and gave him a knowing look.

His eyes widen at pansin kong napalunok ito ng sarili niyang laway.

"K—kanino bang bahay 'yon d—di ba sa iyo, kaya huwag mo ng ibintang sa iba" aniya.

Aba! Ang lokong ito, ang galing-galing ibaling ang kuwento.

" 'Wag kayong magpadala sa maamo at gwapo n'yang mukha, May tinatago 'yang Kalib*gan sa loob" dagdag niya pang sabi habang tawang-tawa."

"Mommy, Daddy! There's a filthy person here."

Nagtaka na lang kami ng may biglang nagsalita ng malakas nito habang maingay sa loob ng groom's room.

Natigil kami sa pag-aasaran para hanapin kung sino 'yong nagsalita.

Nagulat kami ng makita namin na si Lark pala 'yon. Habang mahigpit nitong tinatakluban ang dalawa nitong tainga.

Sa katunayan, 10 years old pa lang si Lark kaya gano'n na lang ang asal nito.

"Oh, damn it, Sebastian! I forgot Lark is here. You've been saying such rude things." Paninisi ko pa rito.

"Ay wow! Nagsalita ang hindi na una."

Pumunta kaagad ako sa direksyon ni Lark para kausapin ito tungkol sa mga narinig n'ya.

"Lark," Mahinahon kong tawag sa pangalan niya habang dahan-dahan kong ibinaba ang sarili ko na waring nakaupo. "Sorry for what you heard earlier. Your big brother Sebastian’s mouth got way too rude. Don’t imitate him, okay?"

Saglit akong napatingin kay Sebastian at saka ngumiti ng nakakaloko. Alam kong narinig niya ang bawat salitang binitawan ko. Kita ko agad ang pagdilim ng ekspresyon niya—parang pinipigil n'ya ang sariling lumapit at makipagtalo. Ikaw ba naman ang siraan sa kapatid.

"Loko talaga ito, siniraan pa ako sa kapatid ko" mahina n'yang sagot pero hindi ko na 'yon pinansin.

Dahan-dahan na inalis ni Lark ang pagtakip nito ng kamay sa kanyang tainga at saka ito tumingin sa'kin.

"Are you okay na?" Seryoso kong tanong.

"I'm fine kuya Xiatros" ani ni Lark

"Mabuti naman pala kung gano'n" A faint smile formed on my lips.

"Pero, kuya Xiatros"

"What?"

“I’m going to tell Mom and dad about Kuya Sebastian! His mouth is so filthy!” she said, then quickly ran out the door.

Ang lakas ng kalabog ng pagsara ng pintuan.

"Lagot ka!" A teasing smile formed on my lips as I said it, while I moved one of my fingers.

He didn’t say anything, but it was already obvious from his face how he felt.

———

Nagsimula na ang wedding. Nakaupo na ako sa unahang bahagi ng mga upuang nakahanay sa tabing baybayin, facing the aisle made of white sand and scattered flower petals.

The sound of the waves gently crashing against the shore blended perfectly with the soft music playing in the background. At habang nakaupo ako, ramdam ko ang malamig na simoy ng hangin na dumadampi sa balat ko.

Sa puntong 'yon, masaya akong nakikita ko ang kaibigan kong masaya sa kasal n'ya.

"Sebastian Villafuentes, do you take Selena Suarez to be your lawful wife, to love and cherish her, for better or for worse, for richer or for poorer, in sickness and in health, as long as you both shall live?" sabi ng pari kay Sebastian .

"I do" Sabi ng kaibigan ko habang marahan na ngumiti.

"Selena Sanchez, do you take Sebastian Villafuentes to be your lawful husband, to love and cherish him, for better or for worse, for richer or for poorer, in sickness and in health, as long as you both shall live?"

"I do" Nagpatuloy ang sagradong seremonya ng ilang minuto hanggang sa dumating na sa punto ang pinaka inaasam-asam ng lahat, lalo na ang ikinakasal.

"What God has joined together, let no one separate"pagpapatuloy ni father

A moment of silence filled the surroundings, as if waiting for that most memorable event.

"And from now, Sebastian Villafuentes you may now kiss the bride" dagdag n'ya pa.

Inalis na ni Sebastian ang wedding veil ng kanyang kabiyak. Bago niya pa ito halikan, A fainted smile formed his lips. Unti-unti nagtama ang mga mata ng dalawa at saka dahan-dahan na inilapit ni Sebastian ang labi nito sa labi ni Selena. Nagpalakpakan ang lahat ng mga dumalo sa kasal para sa masaya at maayos na pag-iisang dibdib ng dalawa.