พักหลังมานี้รสิตามีอาการนอนไม่ค่อยหลับอีกแล้ว แต่ทว่าไม่ได้เกิดจากเขา ทุกครั้งหลังเลิกงานเธอมักจะมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขารู้ได้ทันทีว่าเธอนั้นกำลังเจอปัญหาเรื่องของสินค้าแน่นอน ในทีแรกเขาคิดว่าจะบอกกับเธอทันทีแต่ก็รู้สึกสงสารก็เลยยังไม่ได้พูดอะไรออกไป
“ยอดไม่ตรง ยอดหาย ยอดไปไหน”
ค่ำคืนนี้รสิตาลุกขึ้นมาพูดคำนี้ซ้ำ ๆ สี่ห้ารอบแล้ว ทว่าดวงตากลับปิดสนิท เห็นได้ชัดว่าเธอนั้นกำลังละเมอ
“ยอดอะไรเหรอครับ” เขาทำเนียนถามเธอออกไป เผื่อว่าจะได้คำตอบจากคนละเมอ
แต่แล้วก็ต้องผิดหวัง เพราะเธอพูดแต่คำเดิม ๆ ไม่ได้ตอบกลับเขาเลย กรวิวัฒน์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ทั้งหนักใจในเรื่องงานของตัวเองและสงสารเธอ ไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหาอย่างไร เดิมทีก็อยากจะพูดกับรสิตาในเรื่องนี้ในเร็ววัน แต่ดูท่าแล้วความเครียดของเธอนั้นมีมากเหลือเกิน
อุตส่าห์อยู่เป็นเพื่อนคอยให้กำลังใจเผื่อว่าเธอจะหายจากอาการละเมอ แต่สุ
