ค่ำวันหนึ่งสุขสวัสดิ์ทิ้งร่างหนักอึ้งบนเก้าอี้เอนหลังระหว่างกวาดตาอ่านบทความที่เพิ่งได้รับจากราเมศวร์
เนื้อหาก่ำกึ่งงานวิชาการยากที่จะทำความเข้าใจ อ่านแล้วยังต้องใช้วิจารณญาณส่วนตัววิเคราะห์ร่วมด้วย แค่เนื้อหาเกริ่นนำสองย่อหน้า...นักอ่านตัวยงอย่างเขายกธงขาวยอมแพ้ทันที
ราเมศวร์เล่าถึงจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้เขาหันมาสนอกสนใจเรื่องการเมืองการปกครองก็เนื่องมาจากการเลือกตั้งระดับประเทศเมื่อหลายปีที่แล้ว อาจารย์มหาวิทยาลัยวัยหนุ่มเป็นผู้คว้าชัยชนะแล้วขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีด้วยวัยเพียงสามสิบเศษเท่านั้น
ฉะนั้นอายุก็มิใช่ข้อจำกัดความสามารถอีกต่อไป
‘แรงบันดาลใจของมาจากเกริกฤทธิ์ แต่มึงก็จะตั้งตนเป็นคู่แข่งทางการเมืองกันเขางั้นเหรอ…’
‘เปล่าเลย เราคือทางเลือกไม่ใช่คู่แข่ง ท้ายที่สุดอำนาจการตัดสินใจอยู่ในมือประชาชน…’
สุขสวัสดิ์ยังจำวินาทีที่เห็นประกายไฟแห่งมุ่งมั่นลุกโชนในดวงตาคมกริบคู่นั้น เข
