บ้านเดี่ยวหลังหนึ่ง มีอาณาบริเวณกว้างขวาง รั้วรอบขอบชิดถูกสร้างเป็นเรือนหอให้แก่ราเมศวร์ หลังให้กำเนิดปาราวตีตัวน้อยปาลิดาได้ลาออกจากงานประจำมาเป็นแม่บ้านเต็มตัวแต่ยังช่วยทำบัญชีให้โรงสีบ้างบางครั้งคราว
“พี่ราม ดึกแล้วยังไม่นอนอีกเหรอ” ภรรยาสาวเหลือบมองนาฬิกาที่บอกเวลาตีหนึ่งครึ่งบนผนัง
“อ้าว! ตีหนึ่งครึ่งแล้วเหรอ พี่นั่งทำงานเพลินจนลืมเวลาเลย” คนถูกเรียกละมือจากแป้นพิมพ์ดีดแล้วหักข้อนิ้วมือไปพลาง บิดลำตัวซ้ายทีขวาทีไล่ความเมื่อยขบบนร่างกาย
“ใกล้เสร็จหรือยังล่ะ ดาเห็นพี่รามนั่งทำมาเป็นเดือนเลยนะ” ปาลิดากอดอกกวาดตามองโต๊ะทำงานของสามี มีหนังสืออ่านประกอบหลายเล่มถูกวางซ้อนเป็นแนวตั้งเหมือนจอมปลวก กระดาษปึกใหญ่เขียนด้วยลายมือไก่เขี่ยแทบมองไม่ออกเลยว่าเป็นภาษาไทยกับหน้ากระดาษที่ถูกพิมพ์เสร็จเรียบร้อยแล้ววางอยู่ข้างเคียงกัน
อันที่จริงราเมศวร์สมควรไปจับงานสายลับท่าจะเหมาะสมกว่า ลายมือชุ่ยแบบน
