ALLY’s POV
AGAD kong pinatay ang tawag. Hindi ko talaga siya kayang kausapin. I turned off my phone, humiga sa kama at umiyak ng tahimik.
Bakit ba kasi si Ninong ko pa! Lampas kalahati ang edad niya sa akin! Wala akong ginawa buong maghapon kung hindi umiyak nang umiyak hanggang sa wala na akong mailuha pa. Pati mata at luha ko napagod na rin pala.
Hindi ako lumabas ng aking silid. Mahinang katok ang narinig ko pero hindi ko nag abalang tingnan iyon. Alam ko naman kung sino.
“Hija, kain na ng hapunan.” Aya ni Yaya sa akin. Pero hindi ako sumagot.
“Alam ko masakit kung ano man ang nalaman mo, masyado ka pang bata sa ganitong mga bagay-bagay.” Kilalang-kilala na talaga ako ni Yaya. Hindi ko pa man sabihin ang laman ng isip ko alam na niya.
“Wala akong gana, Ya.” Tanggi ko.
“Hindi
