Odaya geçtikten sonra ikisi de ilk cümleyi birbirlerinin kurmasını bekliyordu. Onlar konuşamadan gelen ailelerle birlikte er ya da geç yapılacak olan konuşma biraz daha ertelenmişti. Berfe'nin annesi Zeynep Hanım kızının gözlerini açık görünce şükürler ederek ağladı ve hemen kızın yanına gelerek ona sarıldı. Diğer tarafına da babası geçmişti. Onlar uzun süre kıza sarılı halde durduktan sonra ağabeyleri geldi ve yine uzun bir sarılma geçti aralarında. Selma Hanım da sarılmak için kızın yanına gelmişti ki Berfe konuştu " Kusura bakmayın teyzeciğim sizi tanıyamadım. Hatta sizleri demem daha doğru olur sanırım. Benim neyim oluyorsunuz?" Kızın konuşmasıyla Yavuz hariç herkes şaşkınlıkla birbirine bakmaya başladı. Aslında doktor kızın hafızasını kaybedebileceğini söylemi

