...
"Apaçık bir gerçek kadar, yakalaması zor bir şey yoktur."
...
Sessizlik içinde geçen yol evimin önüne gelinceye kadar devam etmişti. Arabayı istop eden Texeria ile içeride öylece duruyorduk. Öğrendiği gerçeklerden sonra onu ilk defa bu kadar sessiz görüyordum. Elimi omzuna koyduğumda irkilmişti.
Omzunu sıkıp "Texeria... İyi olacak mısın?" diye sormuştum.
Sonra ona adıyla seslendiğimi fark edip sustum. O bunu önemsemeyip kafasını onaylayarak salladı.
Cavabı kendiside bilmiyordu ama "Olacağım." diye cavaplamıştı.
Arabanın kapısını açıp dışarıya çıktım. Texeria'nın gözleri beni takip ederken onun kapısını açıp elini tuttum.
Şaşkınca bakarken "Lütfen gelin." deyip nazikçe çekiştirdim.
Dışarıya çıktığında evimin kapısına yaklaştık. Kapıyı açmak için anahtarımı çıkarırken Texeria'ya
