RICARDO POV
It has been a very long time simula nang kumitil ako ng buhay ng ibang tao. Ako kasi ang tipo nang tao na sobrang mainggitin. Ayaw ko na malamangan ako ng ibang tao. Ngunit bakit ganun? Kahit na anong gawin ko, hindi ko pa rin makalimutan ang mga nangyari? Magpa hanggang ngayon, kinakatok pa rin ako ng aking konsensya sa lahat ng nangyari.
Ang mga taong hininto ko ang buhay, they seem to be alive in my f*****g head. What do I do now? Gusto ko na lang na tumungga ng isang boteng alak, hindi dalawa, tatlo, o maraming bote na siguro upang makalimutan ko ang lahat ng ito.
I do not regret any of those things I did. At upang itago ang krimen na nagawa ko ilang dekada na ang nakakalipas, I tried my best to be the funniest person. Palagi na akong nagiging mapagbiro. Palagi na akon
