Chapter 46

1184 Words

CEELINE I'm walking back and forth. Trying control my anger. I can't believe na isahan ako sa isang mangmang. Those poor woman! Pinu-puno talaga niya ang pasensiya ko. Akala niya matalino ma siya sa kanyang ginawa papanggap nurse. Matalim na tingin ang ipunukol ko sa dalawang bantay sa room ni Vincent. “I'm sorry, Ma'am. Hindi na po mauulit. Akala namin na iyon ang nurse na nagbabantay kay Mayor . Araw-araw kasi siyang pumupunta sa hospital. “Stupido! Huwag mo akong bigyan ng ganyang rason! Sabihin ninyo mga pulpol kayo! Hindi ninyo ginagawa ng tama ang trabaho ninyo!” sabat ni tito sa amin. Muli akong nagsindi ng sigarilyo at ibinuga ang usok sa mukha ng mga walang utak na bantay. “Pa-pasensiya na po, Congressman. Hi-hindi na po talaga mauulit.” Napangisi ako sa aking narinig. At ma

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD