Gerçeklerden kaçmak insanın canını acıtabilir miydi?
Gerçekler bazen insanın canını acıtabilirdi. Bazen insan hayata küser, ruhunun öldüğünü hissederdi ama bir gün gelir o karanlık kuytuda ızdırap çeken ruhun küçük bir gün ışığıyla hayata dönmek için kanadı kırılmış bir kuş gibi çırpınırdı. Acının tatlı tebessümü hep dudaklarından dökülür ruhun parçalanırdı.
Aslında hiç bir zaman gerçekler değil gerçekleri gizleyenler yüzünden ruhumuz karanlık bir odaya sıkışıp kalırdı. Gün gelir seni suçlarlar; ama sen o kadar çok kafese sıkışmıssındır ki , sen bile kendini suçlamaktan başka bir şey yapmaz olursun.
'Gerçeklerden kaçıp ruhunu karanlık kuytulara sürükleme kızım canı yanan sen olursun.' Babamın sözleri aklımda belirirken zorlukla yutkundum. Babam hep haklıydı bir gün sana en yakın olanla
