หลังจากที่นักรบได้รับคำสั่งลับๆมาจากเลขาท่านประธานหัวใจของเขาก็กระวนกระวายด้วยความกลัวความผิด ก่อนหน้านี้เขาไม่น่าหลวมตัวไปช่วยเพื่อนเลยจริงๆ แล้วเขาจะซวยด้วยมั้ยวะ? คิดแล้วก็โคตรปวดหัวเลย
ชายหนุ่มถือซองเอกสารสีน้ำตาลซองเล็กเอาไว้ในมือที่ชื้นไปด้วยเหงื่อซึ่งข้างในนั้นบรรจุเมมโมรี่การ์ดจากกล้องวงจรปิดที่เขาเพิ่งจะโกหกเพื่อนไปว่ากล้องในห้องประชุมเล็กมันเสีย ถ้าหากไม่ทำตามคำสั่งของเบื้องบนมีหวังเขาต้องติดร่างแหไปด้วยแน่ๆ
นักรบไม่เคยขึ้นมายังชั้นบริหารมาก่อนหัวใจของเขาจึงเต้นระรัวทั้งตื่นเต้นและกลัวในเวลาเดียวกัน พนักงานหญิงใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์หน้าลิฟต์กำลังเก็บของเตรียมจะกลับบ้านพอดิบพอดี เธอหันมามองเขาด้วยแววตาเรียบนิ่งเมื่อเห็นคนแปลกหน้า
“คุณนักรบใช่มั้ยคะ”
“ใช่ครับ”
“คุณกองทัพรออยู่ก่อนแล้ว รบกวนเดินไปทางนี้แล้วเดินไปสุดทางเดินเลยค่ะ” เธอเอ่ยพร้อมกับผายมือออกไปทางซ
