İki gündür içini yiyip bitiren bir şüphe vardı Devran’ın, yakıştıramadığı, konduramadığı, kondurunca hazmedemeyip deli gibi öfkelendiği…
Ariya’ya tamamen inansa şüphe değil, düpedüz gerçekti ancak inanmayı reddediyordu.
O yılan kız amacına ulaşmış söyledikleriyle Devran’ı afallatmıştı, ne hissedeceğini ne düşüneceğini bilememişti. Özellikle bir lafı çok koymuştu adama.
Sen bırakıp gidince senin yapman gerekeni Afran yaptı, o korudu Nare’yi.
Yediremiyordu kendine, o zaman hayatında İclal olması, Nare’yi istememiş olması da içini hafifletmiyor yarasına ilaç olmuyordu.
Birde her ne olursa olsun Afran’a yakıştıramıyordu işte…
Sizin düğününüzde Nare vurulmasın diye vuruldu.
Herkesin gözünde karısıydı, sadece Devran ve Nare biliyordu gerçek evlilik olmadığını, Afran buna nasıl meylederdi?
