Arabanın kapısı yavaşça kapanırken Kerim tedirgince bir gören oldu mu diye etrafa bakınıyordu. Konağın köşe tarafına kolayca görülemeyecek yere park edilmiş olsa da yakalanmaktan korkuyordu genç adam.
“Bir gören olmadı, bakınıp durma artık.”
Kerim sevgilisinin söylediğiyle ikna olmamış hala içi rahat değilken “Bu nokta iyi değil mi, bak eminsin?” diye sordu.
Hatice azıcık mutsuz kollarını göğsünde bağlayıp hala yüzüne bakmayan adama “İyi, iyi. O kadar kör noktadasın ki hala beni göremedin!” diye triplendi.
Kerim gözlerini dışarıdan ayırıp yanındaki kıza döndü ve onu görür görmez yüzü gülümsemeyle parladı.
Yakalanacak olmanın korkusu anında yok olurken “Hoş geldin sevdiceğim!” dedi.
Hatice sonunda beklediği alakayı yakalamanın mutluluğuyla gülümseyerek “Hoş buldum.” Diye yanıt verdi.
