Yere uzanan beyaz tül perdeler açık penceren içeri dolan rüzgarla hafifçe sallandı. Devran ve Nare’nin yüzleri birbirine o kadar yakındı ki araya ay ışığı bile giremiyor, birbirlerine adeta gölge oluyorlardı.
Adam karısını kucağına çekmiş belini sıkıca sarmış dudakları arasında hiç boşluk yokken, karısı yanağını kavrayınca öylece durdu, öpmek için delirdiği pembe dudaklardan “Öpme!” sözünü işitince belini saran eli hayal kırıklığıyla biraz gevşedi.
Nare elini sararken bakışlarını kaldırıp derince bakınca kendisini istediğini sanmıştı, ondan cesaretle kollarına almıştı.
Hem Devran’ı hem Nare’yi üşütmesi gereken serin hava, ikisi tarafından da hissedilmiyordu.
Devran sorunun cevabından hiç hoşlanmadı, Nare’nin kendine bu kadar uzak olması canını fazlasıyla sıktı. Oysa evliliği hakkında
