Demir’in elleri Zehra’nın sırtında gezindi, ince kazağının altındaki bedenini hissetmek için. Zehra ise parmaklarını Demir’in saçlarına daldırdı, o sert, kalın telleri avuçlarına aldı. Öpüşleri açlığa dönüştü, birbirlerinin nefesini, tadını, ısısını hatırlamak ister gibi.
Demir, dudaklarını Zehra’nın boynuna kaydırdı, onun atan nabzını dudaklarıyla hissetti. Zehra başını geriye attı, boynu bu davete açıldı. Demir’in dudakları ve dili, onun hassas derisinde gezindi, hafif ısırıklar, öpücükler bırakarak. Zehra titredi, elleri Demir’in gömleğinin yakasına yapıştı.
“Demir,” diye fısıldadı, nefes nefese.
Demir onun adını bu tonda arzuyla, teslimiyetle, çağrıyla duymak, içindeki bir şeyi serbest bıraktı. Onu kucakladı, yerden kaldırdı. Zehra bacaklarını onun beline doladı, yüz yüze geldiler.
