ทรงโปรดอยู่บ้านของเจสันทั้งอ้างว่าอยากอยู่เล่นกับหลานชาย และสัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะกับตะวันไว้แล้วด้วยว่าจะไปรับกลับจากโรงเรียนจึงต้องรอก่อน
“อยากอยู่นักก็เลี้ยงลูกด้วยล่ะกัน กูพาเมียเข้าไปเซ็นเอกสารด่วนที่บริษัทแป๊บ”
“เออ ไปนาน ๆ ก็ได้”
“เหี้ยไรของมึง”
“พาเมียไปสวีตบ้างเถอะ ทำตัวน่าเบื่อเดี๋ยวพี่วีก็หาผัวใหม่หรอก” ทรงโปรดแหย่คนขี้หวงเล่นอย่างเคย เจสันเลยไม่นึกสงสัยอะไร
“ปากมึงนะไอ้เวร!” ความไม่รู้ของเจสันเขาจึงไม่คัดค้านการที่เพื่อนอยากอยู่บ้านตนต่อ ทั้งที่ซินหยานอยากกรีดร้องแทบบ้า แต่ว่าทำไม่ได้ เธอรับปากแล้วว่าจะเลี้ยงอาทิตย์ให้ ส่วนรวีเมื่อรู้ความจริงแล้วว่าพ่อของลูกในท้องซินหยานเป็นใครเธอจึงปล่อยผ่าน โต ๆ กันแล้วก็จัดการกันเอง
ระหว่างนี้พี่เลี้ยงเด็กโดนไล่ให้ไปพักผ่อนได้ เพราะทรงโปรดและซินหยานขันอาสาจะดูแลหลานเองตามลำพัง
“ซิน..” เสียงทุ้มเอ่ยเรียก
“หืม” หญิงสาวขานรับทว่าสายต
