“มาทำไมเอาป่านนี้ไอ้ห่า” เสียงทุ้มหนักเอ่ยทักทายคนร่างสูงที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาในบ้านเขายามวิกาล คนโดนเพื่อนรักทักทายด้วยคำพูดแสนสุภาพตามปกตินิสัยยกนาฬิกาตรงข้อมือข้างซ้ายขึ้นมาดูเวลาบ้าง
“ป่านนี้อะไร เพิ่งทุ่มกว่า” ไม่รอให้โดนเชิญ เขาก็ก้าวฉับ ๆ เข้าไปนั่งที่ชุดรับแขกกลางบ้านของเจสัน เจ้าบ้านมองท่าทางฟึดฟัดราวกับไม่สบอารมณ์อะไรมาสักอย่างแล้วก็อดถามไม่ได้
“เป็นห่าอะไรของมึง”
“เสือก!”
“เอ๊า ไอ้เหี้ยโปรด!” คนขี้เสือกด่ากลับอย่างไม่ใส่ใจนัก แล้วก็เดินไปนั่งที่โซฟาตรงกันข้าม สั่งให้แม่บ้านยกเครื่องดื่มเบา ๆ มาให้
ตั้งแต่เจสันมีครอบครัวก็อยู่ติดบ้าน ไม่ค่อยออกไปไหนยกเว้นจะตามติดภรรยากับลูก ๆ และตั้งหน้าตั้งตาทำงาน หากกลุ่มเพื่อนจะมาสังสรรค์หรือนัดรวมตัวกันก็มักจะมาบ้านนี้ รวีไม่ว่า หนำซ้ำยังจัดโซนไว้เอาใจหนุ่ม ๆ เสียด้วยซ้ำ
และทรงโปรดก็มักจะมาฝากท้องกับบ้านนี้บ่อยครั้ง สลับกันกับไปกินข้า
