รู้สึกราวกับวันนี้อากาศประเทศไทยหนาวต่ำกว่าสิบองศาก็ไม่ปาน เนื้อตัวของซินหยานสั่นสะท้านไม่ต่างจากสองมือบางที่สั่นจนไม่สามารถควบคุมได้ ตื่นเต้นที่สุดในชีวิตแล้วกระมังกับผลที่กำลังจะประจักษ์ตรงหน้าเธอ ผลตรวจในมือเธอ...
“ซิน ๆ ลูก เป็นยังไงบ้าง ออกมาให้ป้าดูหน่อย” เสียงตะโกนเรียกซินหยานจากหน้าห้องน้ำ ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูห้องน้ำรัว ๆ ของป้าดาหวัน
ประตูโดนเคาะอย่างหนัก แต่ซินหยานก็ไม่ได้มีท่าทีตกใจ เธอช็อกไปแล้ว ก็เส้นสีแดงสองขีดที่โชว์หราบนที่ตรวจครรภ์ห้าอันที่ดารินให้คนไปซื้อมาให้ หลังจากที่ป้าดาหวันสงสัยว่าอาการเธอไม่น่าจะใช่โรคกระเพาะธรรมดา หรือว่าโรคเครียด โรคไมเกรน
“ยายหมวย! เป็นลมไปแล้วรึไง!” เมื่อซินหยานเงียบหายไปนานไม่ยอมตอบรับ ดารินก็เคาะเรียกบ้าง
“ยายซินหยะ...” กำลังตะโกนเรียกต่อ ฉับพลันดารินก็ต้องชะงักเพราะประตูห้องน้ำถูกซินหยานเปิดออก แล้วร่างบอบบางก็เดินลอยออกมาราวกับกายหย
