ซินหยานอยู่ร่วมงานต่ออีกครู่เดียว แต่สุดท้ายก็ทนกับสายตาคู่คมที่เอาแต่จ้องเธอตลอดงานของทรงโปรดไม่ไหว จึงไปแจ้งกับรวีและบิดาของเจสันว่าขอตัวกลับบ้านก่อน เพราะรู้สึกว่าไม่สบาย ทั้งที่ตั้งใจอยากจะอยู่จนจบงานแท้ ๆ
รวีเป็นห่วงจึงให้คนขับรถมาส่งเธอกลับก่อน วันนี้คนในบ้านอยู่ที่งานแต่งกันหมด บ้านเลยเงียบสงัด เหลือไว้แค่พนักงานรักษาความปลอดภัยหน้ารั้ว ในตัวบ้านมีแค่แสงจากหลอดไฟไม่กี่ดวงที่เปิดเอาไว้ให้ความสว่างเพียงเท่านั้น
ซินหยานเปิดประตูเข้าไปในบ้านได้ก็มุ่งหน้าจะขึ้นห้องนอน ทว่าทันใดเธอก็ต้องหวีดร้อง เพราะตกใจกับเงาดำ ๆ รูปร่างสูงใหญ่ที่โผล่มาอย่างกะทันหันจากโซฟา มาปรากฏอยู่ตรงหน้าขวางทางเธอที่กำลังจะขึ้นบันได
“กรี๊ดด!” แวบแรกคือโจรแน่ ๆ ซินหยานตกใจกลัวหันหลังจะวิ่งหนีทันที และไม่ทันได้ก้าวขา ร่างของเธอก็โดนวงแขนกำยำรวบจากด้านหลังจนตัวลอยหวือเท้าอยู่เหนือพื้น เธอทั้งจิกทั้งข่วนสารพัด ทั้ง
