Habang yakap pa rin ako ni Will hindi ko maintindihan ang sarili ko. Dapat sa mga oras na ito tinutulak ko na siya. Bagkus hindi pa rin ako gumagalaw at hinayaan ko lang siyang patuloy na nakayakap sakin. Napapikit ako at biglang kumirot ang ulo ko.
“Aray!” Napasigaw ako sa sobrang sakit nito. Mabilis akong binitawan ni Will.
“Anong masakit sayo? Natamaan ba kita?” Kunot noo ko siyang tinignan. Isang imahe ng nakatalikod na lalaki ang nakita ko sakin isip. Napapikit ako at naramdaman ang kirot sakin puso at ulo. Pagmulat ko pilit akong ngumiti sa kanya.
“A-ayos lang ako. Pwedeng umalis ka na.” sagot ko sa kanya. Nagdilim ang mukha niya at naging kulay pula ang kanyang mata pero tahimik na lang siyang lumabas. Naglakad ako palapit sa pinto at sumandal dito. Hindi ko na napigilan ang mga
