Archie Damian Esquivel
I'm still trembling with anger kahit matagal nang natapos ang usapan namin ni Tejana. Halos madurog na ang mga ngipin ko sa tindi ng pagkakauntugan nito. I turned a deadly gaze at my door when it swung open at iniluwa noon si Dahlia.
I saw how her eyes spread all over my face at nakita ko ang pag-aalinlangan sa kanyang ekspresyon.
"Archie." she started na tila tinatanya pa kung maaari akong makausap ngayon. I didn't talk, I just glued my dark pair of eyes to hers.
"Your mom, called me. Hindi ka daw sumasagot sa tawag nya.", alanganing nyang sabi. Naroon pa rin sya sa pinto at nangingiming pumasok.
"So?", madiin kong pagsupalpal sa kanyang sinabi. Sa mga oras na ito ay hindi matatabunan ng kahit na ano ang galit ko.
"It might be urgen--"
"I don't f****ng care!
