“เออๆ มึงก็ระวังตัวหน่อยเว้ยช่วงนี้ แน่ใจนะว่าไม่ต้องการให้กูช่วยอะไร” น้ำรินลืมตาก็เห็นสามีกำลังทำสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ที่ระเบียงห้อง หญิงสาวลงจากเตียงเดินตรงไปหาแอรอน ฝ่ายชายหนุ่มพอเห็นร่างบางก็รีบกดวางสายที่คุยกับโทมัสทันที ท่าทางมีพิรุธของเขาทำเอาน้ำรินขมวดคิ้วมองอย่างจับผิด
“มีอะไรหรือเปล่าคะ?”
“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ พอดีที่โรงงานมีปัญหาด่วนนิดหน่อยน่ะ” แอรอนหาข้ออ้างไปเรื่อย ตระกองกอดเมียรักเข้าห้องนอน
“ดึกแล้วตื่นมาทำไมเหรอ?” เขาถามขณะที่ดันกายสาวน้อยให้นอนราบไปกับเตียง ก่อนจะล้มตัวนอนข้างๆ เธอ
“ฝันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ”
“ฝันว่าอะไรครับ” น้ำเสียงถามนั้นอ่อนโยนจนภรรยาสาวหลุดยิ้ม
“ฝันเห็นว่าฟ้าค่ะ แต่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่”
แอรอนกลืนน้ำลายลงคอยามได้ฟังเมียรักเล่าเกี่ยวกับความฝัน สายตาของเขาเปลี่ยนไป น้ำรินทันได้เห็นปฏิกิริยาเหล่านั้นพอดี หญิงสาวเงยหน้ามองสามี
“ทำไมทำหน้าแบบนั้
