Calino Antonella'yı görünce adeta büyülenmisti.Annesine olan benzerligi güm geçtikce artıyordu.Üzerindeki elbise saclarını toplama sekli ve ince bilekleri tıpkı annesinki gibiydi.
Ona baktıkca içinde bir yerlerde birseyler yanıyordu.Ama bu yangın annesine olan özlem değilde daha cok Antonella'ya duyduğu ilgiyle alakalıydı.
Karşındaki bu genc kız annesine benzesede annesi değildi.Calino icin bu anneye olan özlem duygusundan daha cok hayranlık duygusu gibiydi.
Adımları Antonella' ya yaklasırken kalbi hızla atmaya basladı.Sanki bir büyüye kapılmış gibi hareket ediyordu.
Calino, Antonella’nın elini öpmek için eğildiğinde, genç kızın kalbi hızla çartı. Calino gülümseyerek babasının evinden gelen bu dilsiz kıza baktı:
"Hoş geldiniz. Elbise sana çok yakışmış Antonella."
Antonella başıyla
