Ertesi sabah Antonella, Maria’nın getirdiği çayı her zamanki uysallığıyla kabul etti. Ancak bu sefer masada, Maria’nın dikkatini çekecek şekilde bir kağıda büyük harflerle "TEŞEKKÜR EDERİM" yazdı.
Yaşlı kadın, Antonella’nın kaleminden dökülen bu ilk nazik ifadeyi görünce gözyaşlarına hakim olamadı.
Antonella biliyordu; Maria ve Giuseppe’nin kalbini tamamen kazanmak, bu kalenin anahtarlarını ele geçirmek demekti. Onları birer engel değil, bilmeden ona yardım edecek koruyucular olarak kullanmalıydı.
Antonella’nın malikanedeki sessiz hükümranlığı, dışarıdan bakıldığında kusursuz bir disiplinle devam ediyordu. Maria her sabah bakır çaydanlığı ocağa koyuyor, Giuseppe bahçedeki yabani otları kökünden söküp atıyordu.
Antonella ise piyano derslerinde notaları birer cellat gibi keskin basıyor,
