Chapter 14
Ralix POV
“Ikaw kasi, eh.” Sisi niya sa akin. Kinuha niya ang nahulog na mga papeles sa sahig.
“Ako na,” Yumuko ako para pulutin ang mga nagkalat na papel sa sahig ngunit ‘di ko sinasadyang sa ulo niya tumama ang noo ko. Kapwa kami napadaing sa sakit. Hawak namin ang kanya-kanyang ulo. Ako sa noo ko. Siya sa tuktok ng ulo niya. Nagkatinginan kami sandali bago na pawi ng aming mga tawa ang nararamdamang sakit.
“Sorry,”
“Sorry,” sabay naming paghingin ng tawad sa isa’t isa.
Nag-iwas siya ng tingin, halatang nahihiya. Ako naman napakamot sa aking noo na nasaktan.
“Masakit ba?” nag-aalalang tanong ko sa kanya. Alam kong masakit dahil masakit din ang noo ko. May kalakasan din kasi ang paguuntugan namin.
Ang tigas kaya ng ulo ko.
“Ahm, hindi naman,” ngumiti siya sa akin, nahi
