ความจริงที่สายเกินไปในเช้าวันต่อมา คุณฟู่ไม่ได้หลับทั้งคืนภาพจากกล้องวงจรปิดยังคงวนเวียนอยู่ในหัวหยกเดินเข้าไปในห้องเก็บของพร้อมแก้วสองใบซูหว่านเดินตามเข้าไปหลังจากนั้นและรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของหยกในช่วงท้ายของภาพ
ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องบังเอิญมันเหมือนมีใครบางคนวางทุกอย่างเอาไว้ตั้งแต่ต้น
ฟู่นั่งอยู่ในห้องทำงานจนฟ้าสว่างแฟ้มเอกสารเปิดค้างอยู่ตรงหน้า
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาชื่อของซูหว่านปรากฏอยู่บนหน้าจอนิ้วของเขาค้างอยู่เหนือปุ่มโทรออกหลายปีแล้วที่เขาไม่เคยลังเลที่จะโทรหาเธอแต่ครั้งนี้เขากลับไม่กล้าเขาไม่รู้จะพูดอะไรจะบอกว่าเขาเพิ่งรู้ความจริงหรือจะขอโทษที่ไม่เคยเชื่อเธอหรือหรือจะบอกว่าเขาเสียใจแต่คำว่าเสียใจจะชดเชยสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างไรเธอเสียลูกไปเสียความรักเสียชีวิตแต่งงานและต้องจากบ้านเกิดไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพังทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเขา
ฟู่หลับตาก่อนกำโทรศัพท์แน่น
“ซูหว่าน…”
