หลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างซูหว่านกับพยัคฆ์ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน หากแต่ค่อย ๆ เปลี่ยนไปในรายละเอียดเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นทุกวัน จนบางครั้งแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่ทันสังเกต
พยัคฆ์ยังคงทำงานหนักเหมือนเดิม เขายังคงเป็นผู้ชายที่จัดการทุกอย่างด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาดในโลกธุรกิจ แต่เมื่อกลับถึงบ้าน เขากลับกลายเป็นอีกคนหนึ่งอย่างชัดเจน
เขาจะจำได้ว่าเธอชอบดื่มชาแบบไหน รู้ว่าเธอไม่ชอบอาหารที่หวานเกินไป รู้ว่าเวลาเธอทำงานจนลืมกินข้าว เธอมักจะปวดศีรษะ และรู้แม้กระทั่งว่าเวลาที่เธอเหนื่อย เธอจะชอบออกไปนั่งเงียบ ๆ ที่สวนด้านหลังบ้าน
สิ่งเหล่านี้ไม่มีคำหวาน ไม่มีของราคาแพง แต่กลับทำให้ซูหว่านรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกมองเห็นอย่างแท้จริง
เช้าวันศุกร์ หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จ พยัคฆ์ไม่ได้เดินไปห้องทำงานเหมือนทุกวัน เขากลับยืนอยู่หน้าประตูบ้านในชุดลำลองสีเข้มแทน
ซูหว่านที่กำลังถือกระเป๋า
