วันที่เขายื่นมือเข้ามา

1183 Words

ไม่นานหลังจากนั้นโทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้งนี้เป็นพยัคฆ์ (พยัคฆ์) “คุณยังไม่นอนครับ?” “ยัง” “กำลังคิดเรื่องบริษัท?” “นิดหน่อย”พยัคฆ์เงียบไปก่อนพูด “พรุ่งนี้ผมพาคุณไปที่หนึ่ง” “ที่ไหน” “ไปดูโอกาสใหม่”ซูหว่านขมวดคิ้ว “คุณมีนักลงทุนที่รู้จักหรอ?” “อาจจะนะ” “คุณเป็นใครกันแน่”คำถามนั้นทำให้พยัคฆ์นิ่งก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ “ตอนนี้...ผมเป็นแค่คนที่อยากช่วยคุณ”ซูหว่านเงียบเธอไม่รู้ว่าควรเชื่อเขาหรือไม่แต่แปลก... เธอกลับรู้สึกว่าชายคนนี้จะไม่หลอกเธอ “ตกลง พรุ่งนี้เจอกัน”เธอตอบเขาและหลังวางสาย ด้านพยัคฆ์มองหน้าต่างอาหลียืนอยู่ด้านหลัง “นายจะเปิดเผยตัวตนหรือยังครับ”พยัคฆ์ส่ายหน้า “ยัง แต่ถ้ากลุ่มทุนเล่นแรงขึ้น…ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอแพ้” เสียงของเขาเยือกเย็นลง “ใครก็ตามที่คิดจะบีบและทำร้ายเธอมันจะต้องรู้ว่าเล่นคนผิดแล้ว” เช้าวันถัดมา ซูหว่านมาถึงบริษัทเร็วกว่าปกติเมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอนไม่ใช่เพราะกลัวว่าบริษัทจะล้มแต่เพราะเธอกำลังคิดถึงคำพูดของพยัคฆ์ “พรุ่งนี้ผมพาคุณไปที่หนึ่ง” เขาไม่ได้บอกว่าจะพาไปไหนไม่ได้อธิบายว่าโอกาสใหม่ที่พูดถึงคืออะไรแต่ซูหว่านกลับตอบตกลงโดยไม่คิดทั้งที่ตามนิสัยเดิม เธอไม่เคยเชื่อใจใครง่าย ๆโดยเฉพาะหลังจากผ่านสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณฟู่เธอเคยเชื่อใจคนคนหนึ่งจนยอมมอบชีวิตให้สุดท้ายกลับได้รับเพียงความเย็นชาและความผิดหวังเพราะฉะนั้นหลังหย่า ซูหว่านจึงตั้งกฎให้ตัวเองไม่ให้ใจใครไม่ผูกมัดกับใครและไม่ฝากอนาคตไว้ในมือของคนอื่นแต่พยัคฆ์... เป็นข้อยกเว้นที่เธอเริ่มไม่เข้าใจเขาไม่เคยบังคับให้เธอเชื่อไม่เคยสัญญาว่าจะทำให้เธอมีความสุขเขาเพียงอยู่ข้าง ๆโดยไม่เรียกร้องอะไรตอบแทน “คุณซูคะ มีปัญหาค่ะ”เลขารีบเดินเข้ามา ซูหว่านเงยหน้าจากเอกสาร “เกิดอะไรขึ้น” “ธนาคารระงับวงเงินสินเชื่อชั่วคราว” “เหตุผล?” “พวกเขาอ้างว่าต้องประเมินความเสี่ยงใหม่” ซูหว่านนิ่งเธอรู้ทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญการถอนตัวของนักลงทุนการเข้าซื้อหุ้นข่าวลือและตอนนี้ธนาคารระงับเงินทุนทุกอย่างเกิดขึ้นต่อเนื่องเหมือนมีใครกำลังวางแผนทีละขั้น “เรียกฝ่ายการเงินเข้ามาด่วน” “ค่ะ” “และติดต่อธนาคาร ให้ส่งเอกสารทั้งหมดที่พวกเขาใช้ในการประเมินมา” “ค่ะ” เลขารีบเดินออกไปซูหว่านมองรายงานบนโต๊ะนิ้วเรียวเคาะเบา ๆเธอไม่กลัวแต่เธอรู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังต้องการบีบให้เธอหมดทางเลือกจากนั้นจึงยื่นข้อเสนอและให้เธอยอมจำนน “คิดว่าฉันจะยอมง่าย ๆ งั้นเหรอ ไม่มีทางหรอกนะ” ช่วงสาย โทรศัพท์ของซูหว่านดังขึ้นชื่อบนหน้าจอทำให้เธอขมวดคิ้ว คุณฟู่ เธอปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่พักหนึ่งก่อนกดรับ “มีอะไร” “ผมได้ข่าวว่าธนาคารระงับวงเงินของคุณ” น้ำเสียงของฟู่ดูเหมือนเป็นห่วงแต่ซูหว่านกลับไม่รู้สึกอบอุ่น “ข่าวเร็วดีนะ” “ผมมีคนคอยติดตามเรื่องของคุณ” “ฉันไม่ได้อนุญาตให้คุณยุ้ง” “ผมแค่เป็นห่วง” ซูหว่านหัวเราะเบา ๆ “คุณเคยเป็นห่วงฉันด้วยหรือ”ปลายสายเงียบ “หว่าน…” “อย่าเรียกฉันแบบนั้น” “ผมช่วยคุณได้” “ไม่ต้อง” “คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมจะเสนออะไร” “แต่ฉันรู้ว่าคุณต้องการอะไร คุณต้องการให้ฉันกลับไป” เธอตอบคุณฟู่เงียบก่อนพูด “ถ้าคุณกลับมา ผมจะจัดการทุกอย่าง บริษัทของคุณจะไม่เป็นอะไร” “แล้วถ้าฉันไม่กลับล่ะ” น้ำเสียงของคุณฟู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย “คุณควรคิดให้ดี” ซูหว่านนิ่งคำพูดนั้นฟังเหมือนคำเตือนแต่แฝงด้วยแรงกดดัน “คุณกำลังขู่ฉันหรือ” “ผมแค่ไม่อยากเห็นคุณลำบาก” “งั้นก็อย่าทำให้ฉันลำบากใจ” เธอตัดสายทันทีซูหว่านวางโทรศัพท์ลงแววตานิ่งๆไม่ว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่การที่ฟู่รู้รายละเอียดทุกอย่างเร็วเกินไป ทำให้เธอเริ่มสงสัย ช่วงบ่าย รถสีดำคันหนึ่งจอดอยู่หน้าบริษัทพยัคฆ์ยืนพิงรถเมื่อเห็นซูหว่านเดินออกมา เขาก็เปิดประตูให้เธอ “คุณตรงเวลาดีนะ” เขาบอกก่อนเธอจะยิ้มและเธอขึ้นรถ “คุณนัดฉันเอง” “ผมนึกว่าคุณจะเปลี่ยนใจ” “ฉันไม่ชอบผิดคำพูดคุณก็รู้”พยัคฆ์มองเธอ มุมปากยกยิ้มพอใจ “ดี” รถเคลื่อนออกจากบริษัทซูหว่านมองถนนด้านนอกด้วยความผ่อนคลายก่อนหันมาหาเขา “เราจะไปไหนกันค่ะ” “ไปพบคน คนหนึ่ง” “นักลงทุนหรอ?” “ประมาณนั้น” “เขารู้จักคุณ ไม่สิคุณรู้จักเขาด้วยหรอ” “รู้จัก” “แล้วคุณรู้จักเขาได้ยังไง”พยัคฆ์เงียบไปครู่หนึ่ง “เคยทำงานด้วยกัน”คำตอบนั้นทำให้ซูหว่านหันมอง “คุณทำงานอะไรกันแน่” “ลงทุน” “ลงทุนอะไร” “หลายอย่างครับ”เธอหรี่ตามองด้วยความสนใจ “คำตอบของคุณน่าสงสัยมาก”พยัคฆ์ยิ้มบาง ๆ “คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อผมก็ได้นะ” “แต่ฉันนั่งรถมากับคุณแล้วนะ” “นั่นหมายความว่าคุณเชื่อผมใช่ไหมครับ” ซูหว่านเงียบก่อนหันกลับไปมองนอกหน้าต่างเธอไม่อยากยอมรับแต่เขาพูดถูกเธอเชื่อเขา ไม่นานนักรถก็มาจอดหน้าตึกสำนักงานแห่งหนึ่งอาคารไม่ได้หรูหราเกินไป แต่มีระบบรักษาความปลอดภัยเข้มงวดพนักงานทุกคนยืนต้อนรับพยัคฆ์ ซูหว่านสังเกตเห็นบางอย่างพวกเขาดูเกรงใจเขามากมากเกินกว่าจะเป็นเพียงคนรู้จัก “ยินดีต้อนรับคุณพยัคฆ์ครับ”ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับ “เชิญทางนี้ ทุกคนรออยู่แล้วครับ”ซูหว่านหันมอง “คุณบอกว่าแค่รู้จักเขาไม่ใช่เหรอ” เธอสงสัย พยัคฆ์ตอบสบาย ๆ “เขาเกรงใจผมครับ” “เพราะอะไร” “ผมเคยช่วยเขามาก่อน” เธอไม่ได้ถามต่อแต่ความสงสัยเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม ภายในห้องประชุม มีนักลงทุนหลายคนรออยู่เมื่อซูหว่านเดินเข้าไป ทุกคนลุกขึ้นต้อนรับ “สวัสดีครับคุณซู เราได้ศึกษาข้อมูลบริษัทของคุณแล้ว เห็นว่าโครงการของคุณน่าสนใจมาก” ซูหว่านมองพยัคฆ์ด้วยความมึนงง “คุณเป็นคนแนะนำ?” “ผมแค่พูดถึงคุณตามความจริง”เขาตอบแบบนั้นและการประชุมเริ่มขึ้น ซูหว่านนำเสนอแผนธุรกิจอย่างละเอียดเธออธิบายวิสัยทัศน์แผนขยายตลาด และแนวทางรับมือกับสถานการณ์ปัจจุบันตลอดเวลานั้นพยัคฆ์นั่งอยู่ด้านข้างเขาไม่ได้พูด แต่สายตาไม่เคยละจากเธอเลยเขาเห็นความมั่นใจ เห็นความสามารถและเห็นความแข็งแกร่ง ซูหว่านไม่ได้ต้องการใครมาช่วยเธอเพียงต้องการโอกาสที่ยุติธรรม

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more