Napatitig ang mga mata ni Mia sa kisame habang iniisip kung ano ang nangyari. She took a glance around her. The spacious room was empty and in all white.
She widened her eyes and emotions churned through her heart. Bumangon siya kasabay ng pagpatak ng luha niya na hindi niya mapigilan. Naalala niyang kasama kanina si Ken at nag-propose sa kanya.
She looked down to see the ring. Suot pa rin niya iyon. So, totoo nga. Hindi siya nananaginip lang. But why she was here all alone? Nagbago na ba ang isip nito dahil may sakit siya?
She wiped her tears and about to get up nang bumukas ang pinto. Iniluwa noon ang binata with his worried face. Lalo naman siyang umiyak nang lumapit ito sa kanya at agad siyang niyakap.
“Why are you crying? Aren’t you feeling better now?” Pinahid nito ang mga luha
