mybadboy9

2981 Words

"อะ อ๊ะ" ชายหนุ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นตอนดึก เขาขยับตัวไม่ได้เพราะมีร่างหนาใช้มือโอบรอบเอวและขาข้างขวาของเขาพาดมาบนตัว ตอนนี้รู้สึกปวดร้าวระบมไปทั้งตัวเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ นี่คงใกล้จะสว่างแล้ว เขาจะต้องหนีออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดก่อนที่จะสว่าง ชายหนุ่มผลักร่างหนาออกไปด้วยความยากลำบากแล้วค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมองคนข้างกายควานหาเสื้อผ้าสวมใส่ เหตุการณ์เมื่อคืนหลั่งไหลเข้ามาในหัวของชายหนุ่มทำให้เขารู้สึกผิดและโกรธตัวเขาเองที่ไม่ระวังตัว โกรธทุกคนที่มีส่วนให้เขาต้องเป็นแบบนี้ เขาหันหลังกลับมามองอีกคนที่นอนหลับใหลด้วยแววตาที่ไม่สามารถอธิบายได้ ก่อนจะกัดฟันนำร่างอันบอบซ้ำออกไปจากบริเวณนั้นอย่างยากลำบาก อคิณรู้สึกตัวตื่นเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์วิ่งผ่านไปมา ชายหนุ่มเอื้อมมือควานหาคนข้างกายแต่ไม่มี เอ๊ะ!! หายไปไหนแล้ว อคิณลืมตารีบดีดตัวลุกขึ้นมองไปรอบๆตัวแต่ไม่มีมันแล้ว ว่างเปล่า อะไรของมันวะ ไอ้เชี้ยพีทมึงได้กูแล้วชิ่งเหรอ! ชายหนุ่มจำเหตุการณ์เมื่อคืนได้ดี ความรู้สึกที่ได้รับ เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เขาเคยมีเซ็กส์มานับครั้งไม่ถ้วน หญิงสาวสวยมากมายยอมพลีกายให้ แต่ไม่เคยมีคนไหนที่ทำให้เขารู้สึกอิ่มเอมได้เท่าร่างกายของมัน ทำไมเขาต้องเอามันมาเปรียบเทียบกับสาวสวยเหล่านั้นด้วยนะ ทั้งที่มันก็เป็นเพศเดียวกันกับเขา อีกอย่างเขาไม่นิยมผู้ชายและนี่ก็เป็นครั้งแรกของชายหนุ่มเช่นกัน อคิณรีบสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเดินกลับไปเอารถที่จอดทิ้งไว้ที่บ้านไอ้กายทันที โชคดีที่ยังไม่มีใครตื่น ไม่อย่างนั้น เขาก็ไม่รู้จะตอบคำถามพวกมันยังไง หลังจากเหตุการณ์วันนั้นจนถึงวันนี้ สามปีแล้ว ชายหนุ่มก็ไม่ได้ข่าวไอ้พีทอีกเลย มันหายไปจากชีวิตของเขาไม่ติดต่อกลับมาหาเพื่อน มีเพียงเพื่อนสนิทมากของมันที่ชื่อ ว่าน มันบอกว่าไอ้เชี้ยนั่นกลับไปอยู่ที่ต่างจังหวัดแล้ว ดีเหมือนกันให้มันกลับไปอยู่ในที่ที่ของมันไม่ต้องมาวุ่นวาย ชีวิตของเขาจะได้ดีขึ้น จนกระทั่งวันนี้ วันที่มันกลับมาและเข้ามาอยู่ในชีวิตเขาอย่างเต็มรูปแบบ ชายหนุ่มไม่รู้มาก่อนเลยว่ามันคือพิชญะที่เป็นหลานป้านิ่ม เขาจำไม่ได้จริงๆ แต่เขาเองก็สงสัยมาตลอดว่าทำไมมันถึงพยายามหลบหน้าหลบตาเขาตลอดตอนที่เรียนด้วยกัน และพยายามจะไม่เถียงไม่ชนกับเขาแม้จะโดนเขาแกล้งก็ตาม จนบางครั้งเขาเองก็แปลกใจ แสดงว่ามันรู้มาตลอดว่าเขาเป็นใคร ชายหนุ่มนอนมองร่างบางทีหลับใหลไปตั้งแต่เมื่อคืน เขามาราธอนทั้งวันไม่ยอมให้มันไปเรียน ชายหนุ่มโทรหาให้ไอ้กรลูกน้องคนสนิทบอกแม่บ้านทำข้าวต้มกุ้งมาให้ และเมื่อคืนนี้เขาก็ต่อกับมันอีกทั้งคืนจนมันสลบใต้ร่างเขา นานมากแล้วที่เขาไม่เคยเต็มอิ่มกับเซ็กส์ได้มากขนาดนี้ ชายหนุ่มควงสาวสวยไม่ซ้ำหน้าจนได้ฉายาคาสโนว่า เขามีเซ็กส์กับทุกคนแต่ไม่เคยมีหญิงคนไหนทำให้เขาเต็มอิ่มได้เลย เขาเคยลองมาราธอนกับสาวที่สวยและเซ็กซี่ที่สุดมาแล้วทั้งคืนโดยใช้ยาช่วย แต่ก็ไม่สามารถทำให้เขามีความสุขเท่าที่มันควรจะเป็น แต่กลับมันแค่ครั้งเดียวที่เขาได้ปลดปล่อยกับเป็นคำตอบที่เขาตามหามาตลอดสามปีเต็ม สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานและเมื่อคืนนี้มันพิสูจน์ได้ว่าไอ้คนที่นอนข้างๆแค่เสียงครางกระเส่าของมัน ก็ทำให้เขาแทบคลั่งแล้ว เขาไม่เคยสุขสมและเต็มอิ่มแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่เหตุการณ์เมื่อสามปีที่แล้ว ก็มีครั้งนี้ที่เขารู้สึกมีความสุขและเต็มอิ่มกับเซ็กส์ หรือว่าเขาชอบมีเซ็กส์กับผู้ชายมากกว่าผู้หญิง อคิณยังไม่เคยลองกับผู้ชายคนอื่น สงสัยเขาต้องลองพิสูจน์ดูสักครั้ง "อืม" ร่างบางขยับตัวและครางเบาๆ เมื่อชายหนุ่มใช้นิ้วปัดปรอยผมที่ปกหน้าผากเนียนของมัน ดูไปแล้วมันก็หล่อขึ้นมาก ดูรูปร่างสูงโปร่งมากกว่าเดิมแต่เมื่อเทียบเขากับยังไกลกันนัก ผิวของมันขาวเนียนใสนุ่มติดมือกว่าผู้หญิงบางคน จมูกเป็นสันรั้นขึ้น คิ้วเข้ม ดวงตายาวรีที่มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ผมนุ่มสลวยตัดทรงทันสมัย ดูรวมๆแล้วมันก็หล่อและน่ารักมากทีเดียว สาวๆและหนุ่มในห้องเองก็ชอบมันหลายคน ระหว่างที่อคิณกำลังจะเอื้อมมือไปปัดผมตามวงหน้าเรียวสวยลงไปเรื่อยๆ พรึ่บ!! ดวงตาของทั้งคู่สบตากันนิ่งนาน ก่อนที่ร่างบางจะมองไปยังมือหนาที่กำลังวุ่นวายกับใบหน้าของตน อคิณรีบแก้เก้อทันที พลั่ก!!ตุ๊บ!! "โอ้ย!! คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ ผมเจ็บนะ" อคิณชะโงกมองคนที่นั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่ข้างล่างโวยวายไม่หยุดน้้ำตาเล็ด ด้วยความเจ็บดูแล้วน่าเวทนา มันคงเจ็บตรงสะโพกและช่องทางรักด้านหลัง เพราะเมื่อคืนเขากระแทกไม่ยั้งจนคิดว่าวันนี้มันจะลุกไม่ขึ้นด้วยซ้ำ จริงๆแล้วก็สงสาร แต่ เขากลัวเสียฟอร์มมากกว่า "สมน้ำหน้า ใครบอกให้มึงจ้องหน้ากูก่อน" "ใครกันแน่ ที่จ้อง" ไอ้คนร่างบางมันนั่งเถียงไม่ยอมลดละ ตาเรียวโตของมันจ้องมาอย่างเอาเรื่องไม่มีแววตาเย็นชาใส่เหมือนทุกครั้ง "มึงจะมาเถียงกูฉอดๆทำไม หรืออยากโดนเอาอีก" ชายหนุ่มรีบขู่ร่างบางทันที ไม่อยากให้มันล้ำเส้น " จะเอากันให้ตายเลยหรือไง" หน้าตามันตอนนี้ ทั้งเจ็บทั้งงอแง แต่ดูเพลินดีพิลึก "กูยังไม่เคยเห็นใครเขาเอากันตายสักที ลองดูก็ดีเหมือนกัน" ชายหนุ่มยักคิ้วหลิ่วตาให้กับอีกคน แววตาวิบวับชอบกล "คุณจะบ้าหรือไง!!" พีทตะคอกเสียงดังลั่น ก่อนจะโอดโอยด้วยความเจ็บระบมอีกครั้ง ทั้งบ่นทั้งน้ำตาเล็ด ตลกดีพิลึก "เลือกเอาสักทางจะร้องไห้หรือจะบ่นกู" "........" "ไปอาบน้ำ วันนี้มึงโทรไปลาหยุดอีกหนึ่งวัน" "ไม่ ผมจะไป" เขาขาดเรียนอีกไม่ได้แล้ว ยังไงวันนี้ต้องไปให้ได้ "มึงจะไปได้ไง ดูสภาพมึงตอนนี้สิ ยังกะโดนโทรม" "แล้วไอ้ที่ทำมาราธอนทั้งวันทั้งคืนไม่ไห้ไปไหน ยังไม่เรียกว่าโดนโทรมหรือไง" "อย่าปากดี เดี๋ยวมึงจะโดนอีก” “.............” “แล้วมึงจะทำไมกู กูอยากเมื่อไหร่กูก็จะเอา มึงต้องทำตามความต้องการของกู" "แล้วคุณจะมาพูดดีหาพระแสงอะไรวะ ผมไม่ใช่ที่ระบายความใคร่ของคุณนะ" "ตอนนี้ไง กูจะให้มึงเป็น ถ้ามึงยังไม่หยุดพูด" "........" ไอ้คนที่นั่งอยู่ข้างล่างมันสงบปากทันที ก่อนจะพยายามยันกายลุกขึ้นด้วยความยากลำบาก ชายหนุ่มเห็นร่างบางอ้อยอิ่งอยู่อย่างนั้นนานแล้ว จึงลงจากเตียงก้มลงช้อนอุ้มคนตัวเล็กกว่าเดินเข้าห้องน้ำทันทีด้วยความรำคาญตา "ปล่อยผม ผมเดินเองได้ " "ขนาดมึงจะยันตัวลุกขึ้นมึงยังไม่มีปัญญา แล้วมึงจะลุกเดินไปห้องน้ำแล้วออกไปเรียนได้ยังไง" "ผมไปได้ก็แล้วกัน " "เออ แล้วกูจะคอยดู เถียงกูเก่งขึ้นมากเลยนะมึง" ชายหนุ่มอุ้มไปวางไว้ที่อ่างอาบน้ำ ก่อนจะค่อยๆปล่อยน้ำอุ่นใส่อ่างให้และกดคนร่างบางนั่งลง ดิ้นขลุกขลักอยู่ในนั้นสักพักจึงยอมสงบ อคิณฟอกสบู่ และสระผมให้ก่อนจะลงไปนั่งข้างหลังคนตัวเล็กและอาบให้ตัวเองบ้าง หมับ!!! ร่างบางรีบคว้ามือชายหนุ่มไว้ทันทีที่ไปวุ่นวายตรงส่วนล่าง "หยุดเลยนะ" "แต่ตอนนี้มันแข็งอีกแล้ว" เขาได้ยินเสียงถอนหายใจแรงของอีกคน "ขออีกนะ " ชายหนุ่มออดอ้อนร่างบางซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ตัวว่าแสดงกิริยาแบบนั้นออกไปด้วยซ้ำ คนตัวเล็กหันหน้ามามองร่างหนาและสบตากัน ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้งเพราะคงขัดขืนไม่ได้อยู่แล้ว ร่างหนาขยับเข้าไปใกล้คนร่างเนียนข้างหน้า ทำให้อีกคนรับรู้ถึงความแข็งแกร่งที่ชนหลังเขาอยู่ตอนนี้ อคิณซุกหน้าลงไปตรงซอกคอหอมกรุ่นที่เขาฟอกสบู่ให้ก่อนหน้า ปากขบกัดเบาๆเพื่อกระตุ้นอารมณ์ มือลงไปจับแก่นกายของอีกคนที่เริ่มจะแข็งสู้มือเขาเช่นเดียวกัน "อืม อ่าสส " เสียงครางเบาๆ ไอ้เชี้ย!! เสียงมันเร้าอารมณ์อีกแล้ว ก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดติ่งชูชันเบาๆ ชายหนุ่มพลิกร่างบางให้หันหน้ามานั่งเกยตักเขาไว้ "ถ้ามึงไม่อยากเจ็บตัวมาก กูให้มึงลงแรงเอง หนักเบามึงผ่อนได้" "........." "ถ้ามึงไม่จัดเอง กูจัดมึงหนักอย่าว่าละกัน" "ผมเจ็บมากแล้วนะ " "กูสัญญาว่าจะเบาๆ ครั้งเดียวพอ" ชายหนุ่มจับท้ายทอยคนตัวเล็กแล้วกดลงมาบดจูบอย่างหนักหน่วง ใช้ประสบการณ์ที่มีเปิดปากบางอีกครั้ง ปากนุ่มๆทำให้ชายหนุ่มอยากจะขบเม้มและกัดให้เป็นรอย "อ่ะ เจ็บ" พีทร้องออกมาสีหน้าบ่งบอกว่าเจ็บจริง เขาจึงค่อยๆไล้เลียริมฝีปาก และจูบอีกครั้งอย่างดูดดื่มปากหอมหวานของคนร่างบางทำให้ชายหนุ่มเคลิ้ม ก่อนจะค่อยๆใช้ลิ้นไล้เลียมาซอกคอหอมกรุ่น พีทเงยหน้าขี้นครางเบาๆดูจะชอบในสิ่งที่ชายหนุ่มปรนเปรอเหมือนกัน เขาลูบไล้ร่างบางสะกิดติ่งชูชันอย่างเมามัน เสียงคนข้างหน้าครางกระเส่ายั่วยวนอารมณ์อีกครั้ง "เริ่มสักทีสิ ไม่งั้นกูจัดเองนะ" พีทก้มลงมองแก่นกายขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆช่องทางรักก่อนจะจับมันจ่อเข้าทางช่องทางสีสดที่ยังคงบวมซ้ำจากศึกหนักเมื่อคืน เขาถูไถตรงปากร่องสักพักก่อนจะค่อยๆกดช่องทางรักของมันกลืนกินแก่นกายของคนตัวใหญ่กว่า ลงไปได้เพียงแค่ครึ่งเดียว พีททำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่ตอนนี้ร่างหนาอึดอัดมากจนทนไม่ไหว ปึก!! ชายหนุ่มกระแทกสวนขึ้นทันทีจนมิดลำ "อ่ะ อ๊ะ เจ็บ จุก" ร่างบางร้องออกมาทันทีด้วยความเจ็บ อคิณกระแทกสวนเข้าไปโดยที่มันไม่ทันตั้งตัว เพราะรำคาญที่เห็นอ้อยอิ่งอยู่นานแล้ว รู้ว่ากลัวเจ็บแต่เขาเองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน "อ๊ะ อ่าส" เสียงครางจากความเจ็บปวดเปลี่ยนมาเป็นเสียวกระสัน รอบนี้ชายหนุ่มค่อยๆขยับตัวเบาๆ ร่างบางเริ่มขยับและควบคุมจังหวะเอง เชิดหน้าขึ้นข้างบน ปากบางครางกระเส่าดูเป็นภาพที่เร้าร้อนเป็นบ้า ปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนชิบหาย " แรงอีก" ชายหนุ่มออกคำสั่ง อีกคนก็ทำตามทันทีอย่างว่าง่าย เร็วและแรงตามจังหวะที่ควรจะเป็น อคิณคอยจับเอวบางกดและกระแทกสวนขึ้นไปบ้างบางจังหวะ และเมื่อจะไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มพลิกร่างบางทั้งที่ร่างกายของคนทั้งคู่ยังเชื่อมติดกัน อคิณจับพีทหันหลังมือจับขอบอ่างอาบน้ำ ก่อนจะกระแทกกระทั้นร่างบางอย่างมันไม่ยั้ง เอวสอบขยับเร็วและแรง และถี่ขึ้นจนทั้งคู่จะไม่ไหว "ไหนบอกว่าจะเบาๆไง อ๊ะ อ่า จุก" "ใครบอกมึงตอดกูแรง อ่าสสส" "อ่าสสส " "อย่าขมิบแรง กูเสียว อ่าสสส แม่งเอ้ย!! ไม่ไหวแล้ว" สุดๆกับอารมณ์ตอนนี้ "อ่าสส ไม่ไหวแล้ว ผมจะเสร็จแล้ว" "พร้อมกัน" พั่บ!!พั่บ!!! เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น เสียงน้ำกระฉอกออกนอกอ่าง และเสียงครางของเราดังระงมไปทั่วห้องน้ำ ชายหนุ่มกระแทกอีกสองสามครั้งก่อนจะน้ำรักจะพุ่งเข้าไปในทางรักบวมช้ำ "อ่าสส /อร้ายสสส" "ทีนี้ไปเรียนได้แล้วหรือยัง" "แม่ง!! มึงนี่นะ" ชายหนุ่มอาบน้ำให้ตัวเองและอีกคนซึ่งตอนนี้เป็นใบ้ไม่พูดอะไรคงอยากจะออกไปจากห้องน้ำเต็มทน ชายหนุ่มพยายามเอาน้ำออกจากช่องทางด้านหลังของมัน เพราะเขาเคยรู้มาว่าหากไม่เอาออกจะทำให้ปวดท้อง รอบนี้ร่างบางร้องด้วยความเจ็บปวดแต่ไม่นานน้ำขุ่นข้นของเขาก็ไหลออกมาจนหมด เมื่ออาบเสร็จแล้วคนตัวใหญ่กว่าอุ้มออกไปอีกเช่นเคย เช็ดตัวให้และหายาแก้อักเสบแก้ปวดให้กินเพราะรู้ว่ามันต้องอักเสบมากแน่ๆ "แน่ใจนะว่ามึงไหว ขนาดท่าเดินมึงยังไม่ปกติเลย " "ไม่ไหวก็ต้องไหว ถ้ามันจะตายก็ให้มันตายไปเลย" "ยังจะปากหมามาประชดกูอีก" อคิณมองหน้าอีกคน แต่มือก็ทำหน้าที่ใส่เสื้อผ้านักศึกษาของตัวเอง ตามองร่างบางที่ทำหน้ากระเง้ากระงอดยังกับผู้หญิง มันพยายามใส่เสื้อผ้าอย่างยากลำบาก ชายหนุ่มเอาเสื้อผ้ามันมาไว้ที่ห้องนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วบางชุด ร่างบางค้นหาเสื้อแขนยาวมีฮู้ดใส่ปิดร่องรอยตรงลำคอที่ชายหนุ่มฝากรอยไว้เป็นจ้ำแดงๆทั่วร่างกายอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ใช่!!! เขาเป็นเจ้าของร่างนี้ อคิณมองอีกคนที่เขาเกลียดมาตลอดด้วยสายตาวิบวับ ในใจเขาไม่มีใครล่วงรู้ว่าเขากำลังคิดทำอะไร "มึงไปไหนมาวะ ไม่มาเรียนเมื่อวาน" กายถามทันทีที่เห็นหน้าชายหนุ่ม "กูมีธุระ" อคิณตอบโดยไม่มองหน้าเพื่อน ก่อนจะเขี่ยโทรศัพท์หรูในมืออย่างไม่สนใจไอ้เพื่อนขี้เสือกอย่างมันที่จ้องไม่วางตาอย่างต้องการจับผิด "ธุระอะไรของมึง หายไปพร้อมกันกับไอ้พีท" กายหรี่ตามองเพื่อนด้วยความสงสัยท่าทางของชายหนุ่มที่ไม่ยอมสบตาตนมันส่อมีพิรุธอย่างเห็นได้ชัด "เสือก! เรื่องของกู" "นั่นไงกูว่าละ มึงต้องออกแนวนี้" กายส่ายหน้าทันทีอย่างรู้ทันเพื่อน "แล้ววันนี้มันไปไหนกูยังไม่เห็นมันเดินเข้ามาเลย ไอ้ว่านก็เดินตามหามันตั้งแต่เช้าแล้ว" แทนไทเอ่ยขึ้นบ้างหลังจากกวาดตามองหาไอ้พีทแต่ไม่เจอ ชายหนุ่มนั่งฟังเพื่อนพูดคุยกัน ส่วนตัวเขาก็นั่งหลับตาฟังเพลงจากสมอลทอร์คอย่างสบายอารมณ์ อคิณหลับตายกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ในเมื่ออยากมาเรียนนัก เขาก็ให้มาแต่เขาปล่อยให้เดินตั้งแต่หน้ามหา'ลัยเข้ามาที่คณะฯ โดยไม่สนใจว่ามันจะไกลสักแค่ไหน และตอนนี้แดดก็ร้อนมากด้วย มันไม่ยอมลงจากรถจนเขาต้องออกคำสั่งเสียงดุ ใครบอกให้มันดื้อกับเขาก่อน เมื่ออยากจะมาเขาก็จัดให้ "กูบอกมึงแล้วว่าให้ลาหยุด มึงก็เสือกดื้อกูเอง ในเมื่อมึงอยากจะมา มึงก็ลงตรงนี้แล้วเดินไปเองแล้วกัน" พีทจึงลงจากรถหรู สีหน้าอิดโรยขบกรามแน่นด้วยความโมโห ก่อนจะเดินไปด้วยท่าทางขัดๆ ทั้งเจ็บปวดระบมไปทั้งตัวจนน้ำตาซึม และที่สำคัญตอนนี้เขารู้สึกปวดหัวเหมือนจะมีไข้ แล้วไหนแดดจะร้อนเดินก็ไกล พีทกัดฟันแน่นด้วยความโกรธ กว่าจะลากสังขารมาถึงตึกเรียนก็แทบเข่าทรุด ชายหนุ่มรู้สึกหน้ามืด จึงรีบคว้าโต๊ะนั่งอ่านหนังสือหน้าคณะไว้ก่อนเข่าจะทรุดทันที "เป็นอะไรหรือเปล่า" พีทหันไปมองคนที่มาช่วยประคองเขาไว้ก่อนที่จะล้มลง เพราะสองขาแทบไม่มีแรงจะยืนแล้ว "ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณมาก" "ตัวรุมๆนี้ ไปห้องพยาบาลกับกูก่อนแล้วค่อยมาเรียน" "แต่ตอนนี้ผมรีบ" "ไม่ได้ ดูหน้าซีดและดูอิดโรยมาก เดี๋ยวจะพาไปส่งที่ห้องเรียนเอง" ชายหนุ่มแปลกหน้าอีกคนไม่ยอม "ไอ้พีท" เสียงเรียกคุ้นหูตะโกนเรียกเสียงดัง "ว่าน" พีทเรียกชื่อเพื่อนเสียงแผ่วตอนนี้แทบไม่มีแรงจะพูดด้วยซ้ำ "กูตามหามึงตั้งแต่เช้าแล้ว มึงเป็นอะไร ทำไมเหงื่อซกอย่างนั้น อ้าว!! หน้ามึงทำไมซีดแบบนี้ละ" ว่านตกใจเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนขาวซีด "เป็นเพื่อนใช่ไหม ดีเลยช่วยกูพยุงไปที่ห้องพยาบาลที" "ครับ" ก่อนจะช่วยกันพยุงคนป่วยที่หน้าซีดตัวร้อนไปที่ห้องพยาบาลที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more