@Bel Pub
@Chin
"พี่ชิน ผมว่าพี่ค้างที่ผับดีกว่าไหม"
"อื้มมมม" ผมได้แต่ครางในลำคอ เพราะตอนนี้ผมก็แค่รู้สึกมึนเฉยๆ
"นะพี่นะ..พี่เมามากนะครับ..เอิ๊ก.." เสียงอ้อแอ้ของเด็กในร้าน ตัวมันก็ไม่ต่างจากผมเท่าไร
"ไม่เมาโว้ย..กูม่ายยย..เมา"
ผมรู้สึกมึนๆนิดหน่อย อาจเป็นเพราะผมดื่มแบบที่นับจำนวนแก้วได้ด้วยมั่ง เฮียเบลได้แต่นั่งมองผมหมดสภาพ เด็กในร้านมาดื่มเป็นเพื่อนผมหลังจากผับปิดทุกคืน ผมยังนั่งกระดกเหล้าเขาปาก ส่วนลูกน้องเห็นผมนั่งดื่มคนเดียวก็เลยมานั่งเป็นเพื่อน จนพวกมันก็เหมือนจะกรึ่มๆ ส่วนคนอื่นที่ไม่ได้ดื่มได้เพียงแต่นั่งมองและใจดีไปหากับแกล้มมาเสริฟให้ผม โดยเฉพาะเจ้านายใจดีตอนนี้ที่เอาแต่โคลงหัว แต่แกก็เฝ้าจนผมกลับทุกคืน
ตลอดเวลาที่นั่งดื่มใจผมนึกถึงแต่อีกคนที่หายไปจากชีวิต สองสัปดาห์แล้วที่ผมไม่ได้เจอหน้า มันทำให้ผมมีสภาพแบบนี้ หลังเลิกงานผมจะดื่มเพราะไม่อยากคิดถึงเขา ส่วนรุ่นน้องบางคน
