ชินรู้สึกตัวหลังจากพลัดตกลงมาจากข้างบน เขารีบมองหาชายหนุ่มอีกคนทันที ชินกวาดสายตาไปโดยรอบ ก่อนจะมองเห็นร่างสูงใหญ่ที่นอนคว่ำหน้าสลบอยู่ไม่ไกลและมีเลือดไหลออกเป็นจำนวนมาก ชินพยามยามคลานไปหาเมฆที่สลบอยู่ด้วยความรู้สึกเป็นห่วง ความรู้สึกทั้งหมดที่มันฝังลึกอยู่ภายในใจพรั่งพรูออกมาในวันนี้ ชินได้ฉีกเสื้อของตนเองมามัดบาดแผลที่เอวให้เมฆทันที แม้ว่าเขาจะพยายามมากสักเท่าไหร่ แต่อาการเมฆก็ไม่ดีขึ้นเลยเลือดยังคงไหลออกมากอย่างต่อเนื่อง เขาใช้มือทั้งสองข้างจับมือของเมฆ
"พี่เมฆ" เมฆหน้าซีดเผือด ปากซีด เลือดไหลออกมาไม่หยุด จนเขาตกใจกลัวว่าชายหนุ่มจะเป็นอะไร ก่อนอีกคนจะได้สติและกวาดตามองเขาด้วยแววตาอ่อนแสงลง ถามกลับมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้า
"มึงเจ็บตรงไหนไหม" น้ำเสียงที่บ่งบอกว่าห่วงใย และแววตาฉายแสงคู่นั้นทำให้ชินน้ำตาไหลออกมาด้วยความอัดอั้นใจ ขนาดเมฆเจ็บเจียนตายยังคงแสดงความห่วงใยตนออกมา
"ผมไม่เป็น
