ก๊อกๆๆ
“กรเหรอ เข้ามาเลยไม่ได้ล็อค”
พีทนั่งหันหลังให้ประตู กำลังเก็บของบางอย่างใส่กล่องพลาสติก อคิณเดินเข้ามาเงียบๆ มองคนที่เขาคิดถึงทั้งวัน อยากเข้าไปกอดร่างบางตรงหน้าแต่ไม่รู้ว่าจะยังโกรธเขาอยู่หรือเปล่า เพราะอารมณ์ของอีกคนตอนที่อยู่โรงพยาบาลสีหน้าเรียบเฉยมาก นิ่งจนเขารู้สึกกลัวใจมัน ชายหนุ่มวางนมอุ่นไว้บนโต๊ะแล้วเดินเข้าไปใกล้ๆ
“มึงทำอะไร” พีทตกใจรีบหันมามอง ก่อนจะหันกลับไปสนใจสิ่งที่ทำค้างไว้อีก ไม่สนใจอีกคนที่่เดินเข้ามา
“กูถามมึงว่ามึงกำลังทำอะไร!" อคิณเข้าไปใกล้จึงเห็นว่าอีกคนกำลังเก็บของเหมือนมันกำลังจะหนีไปจากเขา และเริ่มโมโหที่พีทไม่สนใจตน ที่กำลังยืนหัวโด่อยู่ในตอนนี้
“ก็เห็นอยู่ว่าทำอะไร แล้วจะถามทำไม” พีทจึงตอบออกไปทั้งที่ไม่ยอมมองหน้าแต่มือยังเก็บของต่อไปเรื่อยๆ ในใจยังเคืองอีกคนไม่หาย และไม่อยากจะเสวนาด้วย
“อ่อ เดี่ยวนี้มึงเล่นลิ้นกับกูเหรอ”
".........."
"วันนี้มึงก็
