00.45 น.
พีทรู้สึกตัวตื่นขึ้นตอนดึกเพราะหิวจนแสบท้อง ลูกคงหิวเมื่อหัวค่ำชายหนุ่มกินแค่นมอุ่นที่อคิณเอาขึ้นมาให้เพียงแก้วเดียว เขาไม่อยากทานเข้าไปเยอะเพราะกลัวว่าจะอาเจียนออกมาอีก แต่เมื่อคิดถึงลูกก็ต้องอดทน เขาจึงลุกขึ้นเพื่อจะไปหาอะไรทาน หันไปมองนาฬิกาตอนนี้เที่ยงคืนกว่าแล้ว
ชายหนุ่มค่อยๆขยับตัวลงจากเตียงนอนอย่างช้าๆเพราะกลัวว่าจะทำให้คนที่นอนหลับรู้สึกตัวตื่น เสียงท้องร้องโครกครากจนต้องกุมท้องไว้แน่นกลัวว่าจะทำเสียงดังให้เขาตื่นขึ้นมา แต่ก็ไม่ทันแล้วเพราะอคิณเป็นคนรู้สึกตัวเร็ว แค่ขยับตัวเขาก็งัวเงียตื่นขึ้นมามองด้วยความสงสัย ก่อนจะหันไปดูนาฬิกา
"ดึกแล้วมึงจะลุกไปไหน"
"ผมหิว"
"หิว ตอนนี้เนี่ยนะ"
อคิณมองหน้าอีกคนอย่างสงสัย ปกติพีทเป็นคนทานน้อย ไม่เคยกินอะไรตอนดึกเลยสักที แต่ทำไม่วันนี้มันนึกอยากจะกิน หรือเพราะร่างกายมันเริ่มจะดีขึ้นจากที่มันอาเจียนไม่ค่อยกินอะไรมาหลายสัปดาห์ ร่างกาย
