PeetTalk
เมื่อมาถึงบ้าน มันอุ้มผมเข้ามาในบ้านอย่างไม่อายทั้งบ้านปิดไฟเงียบ แต่ยังพอมีไฟสลัวจากถนนให้เห็นลางๆ ผมทั้งด่าทั้งทุบตีแต่มันก็ไม่ยี่หระ บอกตรงๆ ผมอายเกินกว่าจะให้มันทำแบบนี้ แต่คนอย่างมันไม่มีความละอายใจหรอกครับถ้ามันกล้าอุ้มผมเดินโทงๆเข้าบ้านแบบนี้
"นี่ ปล่อยผมเถอะ อย่าทำให้ผมอายกว่านี้เลย"
"ทำไม ทีแบบนี้ทำหน้าบาง แล้วที่มึงตกปากยอมขายตัวแลกกับเงินห้าล้านกับโดนรุมโทรมทำไมกล้าวะ"
"ผมไม่ได้ขายตัว..แต่ผมมั่นใจในตัวพี่เมฆต่างหาก" ผมตอบออกไปทันที เพราะอย่างน้อยไอ้มิกซ์ก็เอาหัวเป็นประกัน แต่หากแพ้ก็ค่อยหาทางหนีทีไล่
"เหอะ.. มึงจะมั่นใจได้ยังไง ถ้าไม่มีกูมึงโดนพวกมันรุมโทรมไปแล้ว อ่อ! ใช่สิกูลืมไป มึงร่านคงจะชอบหลายคนรุม แค่กูคนเดียวคงไม่ถึงใจมึงใช่ไหม ไอ้เหิมมันคงใหญ่ถึงใจมึง แต่กูว่า แค่กูคนเดียวก็น่าจะถึงใจมึงนะ..เดี๋ยวคืนนี้กูจะพิสูจน์ให้มึงดู กูจะสั่งสอนมึง จะเอามึงจนฟ้าสางเล
