Dişleri görünmeden dudakları iki yana kıvrıldı, yanaklarında oluşan minik çukurlara kalbimi gömdüm. Oturduğu yerden doğruldu kedinin yanına yürüyüp yere eğildi ve kedinin başını hiç tiksinmeden yavaşça sevdi.
Bahçe de ki her kızdan hayran mırıltılar yükseldi. "Ay çok tatlı..."
Edis mi, kedi mi diye sorarlar adama?
"Yerim ben bunu!"
Hoşt! Kendi bacağını ye!
"Keşke benim olsa..."
Çüş! Allah'ım çok tövbe, onun olmasın, o kız çok cadı üzer Edis'i...
"Keşke bana dokunsa."
Yuh! Bunu diyen kıza baktım, sesim yüksek çıkmış olsa gerek duyanların gözü bana kaydı. Edis'te dahil! Ama ben o sözleri söyleyen kızdan gözlerimi alamadım.
Ona ters ters baktığımı görünce el kol hareketi yaparak; "Ne var lan yarım dünya?" Dediğinde dünyam başıma yıkıldı, en nefret ettiğim davranış türü küçümsenmekti
