Ela'nın iması ile yanaklarımda akşam kızıllığı kanatlarını açtı. Bu kadar mı belli ediyordum kendimi ve rengimi? Ne kadar aptal görünüyordum kim bilir? Omuzlarım düştü. Mavi mavi umut pompalayan kalbimi olabildiğince azarladım. Ne işler açıyordu başıma?
Ela "Rengin soldu, şaka yaptım ya rahatla... Ona bakışların çok güzel, gözlerinle sarılıyorsun. Seni bu kadar tanımasam fark etmezdim bile."
Fısıldadığında kasılan bedenim, rahatlayıp gevşedi. Yayından fırlatılmak üzere olan ok gibi çarpan kalbim sakinledi. Derin bir nefes çektim içime sanki ciğerlerime hava yerine civa nefesleniyordum. Doluluk hissine rağmen nefeslerim yetmiyordu, bir suç işlerken yakalanmış huzursuzluğu sindi zerrelerime.
"Ela... Kalbim bedenime sığmıyor, korkuyorum bu... Bu çok fazla, saklamaya çalıştıkça dahada t
