Ferhat Demoğlu
Bedenimizin sahip olduğu tüm güç, ufacık bir şeyin o gücü gelip yerle bir etmesiyle bitiyordu. Küçücük bir genç kızın bana çarpmasıyla yerle bir olmuştum.
Bir an, göğsüme düşmemek için dokunan eller kalp atışlarımı hızlandırır oldu. Burnuma doluşan güzel Yasemin kokusu ise, kısa bir an başımı döndürdü. Bu kız da kimdi böyle? Ayrıca evimde ne işi vardı?
Acaba Feride’nin arkadaşı mı desem... Böyle bir şey olsa söylerdi muhakkak bana.
Kendi kendime çıkarımlar yaparken, daha fazla dayanamayıp boğuk sesimle sordum; “Sen de kimsin?”
Aheste bir şekilde kafasını kaldırması ile gördüğüm kişi ile adeta beynimden vurulmuşa döndüm. Şu an burada herkesi beklerdim ama... Arabamın tekerleğini patlatan deliyi beklemezdim.
“Sen?” dedim kaşlarım olabilirmiş gibi daha da çatılırken.
O
