Sultan Şahindağ
“Ya baba gözünü seveyim, rahat bırak beni! Çalışmak istemiyorum ben. Hem ya biri orada bana göz koyarsa? Ya beni kaçırırlarsa?”
Yine her zamanki gibi babama isyan ediyordum ama ne fayda… Bu adamın hiçbir laftan etkilenmediğini bilmeme rağmen inadına konuşuyordum. Araba yol alırken direksiyona sıkıca yapışan ellerine baktım. Hiç oralı olmuyor, söylediklerime sadece iç çekerek tepki veriyordu.
“Neredeeee?” dedi uzatarak. Yüzünde alaycı bir ifade vardı. Bir de üstüne iç çekmesi yok mu, beni iyice delirtmişti. “Keşke biri sana göz koysa da alsa seni! Başıma bela oldun kızım, iyice yettin artık. Bu gidişle evde kalacaksın zaten!”
Suratımı asıp, kollarımı göğsümde birleştirdim. O ne yapıyorsa aynısını ben de yapıyordum. Karşılıklı ters ters bakıyorduk. “Suzan giderken ağlıyor
