Feride Demoğlu
Kalbim öyle bir hızlı atıyordu ki, sesi kulaklarımda yankılanıyordu adeta. Elimi kalbimin üzerine bastırırken başımın üzerine geçirdiğim şal yüzümü de gizliyordu, beni de. Biri görse beni tanımazdı ama, öyle bir gergindim ki bunun tarifi yoktu.
Evden çıkmak için doğru zamanı beklemek gerçekten çok zor olmuştu.
Abimin uyumasını beklemiştim. Şansıma normalde erken yatan abim, bu sefer yatmaz olmuştu. Neyse ki uyumuş ve ben de konaktan çıkabilmiştim. Arka kiler kapısından çıktığım için de kimse yokluğumu fark etmemişti. Kısa süre içerisinde Kaya ile konuşup eve geri dönmem gerekiyordu.
Aksi takdirde bir uyanır da şansıma beni yoklarsa işler çığırından çıkardı.
Bugünden sonra eğer her şey yolunda giderse, Suzan’a büyük bir şey borçlu olacaktım. Çünkü yıllarca cesaret ed
