หลิวชิงเฟยมองตามหลังรถที่แล่นออกไป ในใจก็พลันหนักอึ้ง เธอไม่น่าโมโหจนขาดสติเลย หากไม่ใช่เพราะเธอเดินออกมา ย่าเติ้งหญิงชราที่ใจดีผู้นั้น จะเป็นลมหมดสติจนต้องถูกหามส่งโรงพยาบาลหรือ ก็รู้ว่าคนแก่เพิ่งจะออกจากโรงพยาบาล
"น้าครับพวกเราจะตามไปดูไหม คุณทวดจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ ผมชอบเธอ เธอใจดีกับพวกเรามาก" หลิวซานเม้มปากเขาเองก็มีสีหน้าไม่ต่างจากผู้เป็นน้า คงเพราะเด็กชายเพิ่งจะผ่านการสูญเสีย เขาจึงไม่ต้องการที่จะเห็นใครต้องตายจากไปอีก และหากจะให้พูดจริง ๆ ในใจเขาก็รู้สึกแปลก ๆ กับหญิงชราคนนั้น ซึ่งก็หาเหตุผลให้กับตนเองไม่ได้เช่นกัน
"ไม่ต้องหรอก...ผู้ชายคนนั้นคงจะพาเธอไปโรงพยาบาลแล้ว เธอต้องไม่เป็นอะไรแน่ ๆ จ้ะ พวกเรากลับโรงแรมกันเถอะ บางทีป้าฟู่อาจจะหาบ้านเช่าให้เราได้แล้ว"
"ครับ" หลิวซานย่อมต้องเชื่อฟัง น้าบอกอย่างไรเขาก็ทำตามอย่างนั้น
ทั้งสองถอนหายใจออกมาพร้อมกัน มือเล็กและมือใหญ่จับกุมกั
