"เสี่ยวอวี้ยังไม่ตื่นอีกหรือ" เฉินปี้ฉินหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน พลางถามหาหลานชายตัวดี เหมือนกับว่าช่วงนี้จะหายตัวไปบ่อยเหลือเกิน หรือเพราะคิดว่าย่าอย่างเธอมีเพื่อนอยู่ด้วยแล้ว เขาจึงไม่สนใจจะอยู่เป็นเพื่อนกันอีก
"ยังค่ะ...คุณชายกลับมาเกือบเช้าแล้ว" ป้าลี่แม่บ้านคนสนิทเอ่ยตอบอย่างระมัดระวัง ถึงแม้คุณนายเติ้งจะไม่พูดอะไรออกมา ทว่าหลายวันมานี้ก็เห็นแล้วว่า ไม่พอใจคุณชายสักเท่าไร
"หืม...กี่โมงกัน"
"น่าจะสักประมาณตีสามได้ค่ะ ฉันก็ไม่ค่อยจะแน่ใจ ยัยหนูชิงฉีเป็นคนเปิดประตูให้"
"ฉือชิงฉี หลานสาวแม่ครัวฉือน่ะหรือ" คราวนี้คุณนายเติ้งวางหนังสือพิมพ์ลง คิ้วที่ดอกเลาขมวดเป็นปม ดูเหมือนว่าฉือชิงฉีเด็กคนนี้จะพยายามเข้าหาหลานชายของเธอ คงต้องจับตาดูสักหน่อยแล้ว เฉินปี้ฉินคิดพลางเหลือบสายตาไปมองหญิงสาวหน้าสวยที่นั่งอ่านนิตยสารบันเทิงเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ
"ใช่แล้วค่ะ คุณท่านรับนมหรือชา กาแฟดีคะ"
"กาแฟ
