BEHIND THE CLOUDS

CHAPTER 1

Disclaimer:

This story is not based in real life.

It's pure fiction o kathang-isip lamang.

If I have names, places or things mentioned in this story that sounds aliked in real life. It just coincidence and I don't have other intentions but pure intertainment for those who love reading.

There maybe lapses in grammar cause I will frankly admit that I'm not perfect anyway hoping for your full understanding.

Read with you own risk.

Happy reading peps.

CB

______________________________________

#BLESSING/BIYAYA

Sitaw! kamatis! kalabasa! kayo dyan.I shouted while walking across the street.

"Uy! Iha pabili nga ng kalabasa. Magkano na man yan? si Aling Beatrice isa sa mga suki ko.

Ah! ito po bang isang bilog? Oo, bilhin ko na yan. "Tyenta pesos lang po ito para sa inyo kasi ang ganda nyo" maligalig kong tugon nito.

Ikaw talagang bata ka napakabolero mo talaga.

O, sya ito na ang bayad.

Salamat po maganda kong suki sabay pakita ko ng aking dimple sa pisngi at umalis na.

Habang naglalakad ako patungog simbahan may namatan akong kotse na papalapit sa aking destinasyon kaya dali-dali ko itong pinuntahan at...

Aray! ang aking naisigaw habang ang aking luha ay namumuo na sa aking mga mata dahil sa sakit ng aking paa na nasamid sa malaking bato na nakaharang sa daanan na di ko naman namalayan sa aking pagmamadali. Sabay ng iniinda ko lumabas naman ang batang lalaki na may puselanang kutis sa magarang kotse. Pero hindi ko inaasahan ang sasabihin nito.

"Hoy, bata ang lampa mo naman" while nagsmirk at tumawa sa kanyang kalagayan ngunit.

"Bryan, what are you doing?

Hindi ito sumagot. Sa halip na pagtuunan ito nang pansin tiningnan na lamang ni CL ang kanyang sugat ngunti nagulat siya nang hawakan ito ng babae.

"Okay, ka lang ba iha?

Ah...o..opo.. wala lang po ito.

Sure ka ba?

Opo.

By the way, what are you selling?

Po? Ahh, mga gulay po pero di ko na ata yan mailalako kasi di na kaaya-ayang tingan with matching sad face?.

Oh, no...no..I'll buy all of that.

Po?

Yes, bibilhin ko lahat yan sabay hagilap sa mga gulay na nagkat sa lupa at inilagay sa isang supot.

Ah,ako na po. Nakakahiya naman po sa inyo.

Wag kang mahiya. O, magkano nga pala ito lahat?

Ahh, 250 pesos lang po 'to para sa inyo kasi napakabuti at higit sa lahat napakaganda nyo po while showing my most geniune smile.

But Bryan raised his brows while showing his sarcastic smile

" Tactics nga naman ng mga tao ngayon" sabi nya at nagwalkout.

Pero isiniwalang bahala ko na lamang ang kanyang inasta kasi natuon ko ang pansin sa inilahad nang ina nito.

Ahm.. iha tanggapin mo 'to

Po? ehh, wala po akong panukli nyan.

No, no need na. Keep the change.

Po, ehh ang laki po nito.

Sayo na yan ganito na lang isipin mo na lang na maagang pamasko ko yan.

Ahh,sige po. Salamat po nito pag-aalangan niyang tugon.

Sandali lang iha habang binuksan niya ang likurang bahagi ng sasakyan at nilagay ang nabiling gulay.

Maya-mayapa'y may inabot na puting sobre sa kanya. Lito ko naman itong tiningnan. Kaya napaangat ako sa babae.

Ano po ito?

Ahh, its a gift for you and if you grant my proposal in that paper. You can contact that number inside.

So, I'll go na iha parang magsisimula na ang misa while waving her hand to the young girl.

Napakalinaw pa sa aking isipan ang mga panahong iyon. At tila isa itong biyaya na natanggap at nagbigay ito ng daan kung asan ako ngayon. Kaya sa tuwing unang araw pa lamang ng December nakasanayan ko na tinitingala ang napakagandang kalangitan tuwing gabi at maging sa umaga. Sa paraang ito, binubulong ko ang napalaking pasasalamat sa mga ulap kasi kahit di ko sya kilala, napakabait pa rin nito.

" Lord, kung sino man yung babae na yun sana magkita po kami ulit para mapasasalamatan ko siya ng marami. You know how grateful I am cause I can't fulfill this dreams of mine and find a promising job because of her. Kaya hopefully God I can meet her one of this days kasi alam mo naman kung gaano kahalaga ang buwan ng Disyembre sa akin Lord God. This I ask through Christ our Lord. Amen.

Ito ang aking paulit ulit na panalangin sa tuwing sasapit na ang buwan ng Disyembre.

I am now the secretary and the right hand of the well-known group of companies in Cebu city. Also, I owned a budget friendly condominium near my workplace. Nakapagsimula na rin ako at ang aking inay ng kaunting business sa aming lugar sa Mindanao. Ito ang sikat na sahog o ang garlic sauce na gawa ng aking pinakamamahal na ina kaya nakapagpatayo na rin kami ng bahay.

In all my success, palaisipan pa rin sa akin kung bakit ako ang napili na bigyan nung mahiwagang sobre noon. Naalala ko pa rin kung ano ang aking reaskyon noon.

"Ano ba kasi to? habang dali- dali kong binuksan ang sobre.

"FULL SCHOLARSHIP UNTIL COLLEGE!!!" pasigaw kong sambit at napalaki ang aking mga mata sa pagkamangha ng aking nabasa .

Kaya pagdating ko sa barong barong namin

Nay!Nay! Nay! tela kapos sa hininga kong pagtawag nito dahil sa aking kasiyahan.

O, CL bakit parang hinahabol ka ng aso ah. tugon ng aking ina na nabigla naman sa aking pinakitang kilos.

Una sa lahat Nay. Ito po yung kita ko. Sabay lahad sa pera na kinita ko ngayong araw.

Ouh, but ang dami nito??

CL, may ginawa ka bang masama kaya ka tumakbo kanina? pagalit na sabi ng ina ko

Nanay naman parang hindi naman ako kilala syempre maganda kaya anak nyo at mabait pa kaya madaming akong kita ngayon.

At look at this I happily referring to a white envelope that full of suprises.

Oh, ano bang mapapala ko dyan sa sobre na yan? Napakunot naman ang noo ng aking inay.

Hay! Nanay naman Linggo na Linggo para namang Biyernes Santo yang mukha mo.

Smile ka kaya muna. Smile, smile?

Napangiti naman ang ina.

Ikaw talaga. O sya ano bang laman nyan? Ba't ang saya saya mo ngayon?

Kasi Nay nabasa ko po dito na may full scholarship po ako hanggang college at libre din po ang titirhan at mga gastusin ko pero yun nga lang malayo kasi sa Cebu po kasi eh. Gusto ko pa naman sanang makapagtapos kahit papano para makatulong sa inyo balang araw.

Masayang dinetalye ang nakalagay sa sobre ngunit may bahid na lungkot sa aking kaloob-looban sapagkat di ko parin matiyak kung papayagan ba ako nito o nagtitiwala ba sya sa nakasaad sa papel?

Teka, nga lang saan ba yan galing?

Ha? Nagtatakang tanong ng aking ina.

Ehh, di ko natanong ang pangalan.

sabay kamot ng aking batok.

Ayan! Nagpapaniwala ka na naman.

Di mo naman pala kilala.

Ehh, Nay! ba't di naman akong maniniwala. Binigyan po ako nang isang libo nung babae at di pa nya kinuha ang sukli. Kaya nga madami iyang kita ko ngayon eh.

At sabi nya, pag nakapagdesisyon na po ako pwede ko pong tawagan ang numero na nandyan.

Tinuro ang papel na syang laman ng sobre.

Nagtataka naman ang ina nya.

Sino kaya ang nagbigay sa kanya nito.

At nakalahad din naman dito sa sulat ang pangalan ng kanyang anak.

Sino kaya ito napakabuting tao nman?

Hahayaan ko ba syang pupunta dun?